فقه نظام اقتصادى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ١٠٨ - ٢ خودكفايى و بىنيازى
«مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ أَلْقَى كَلَّهُ عَلَى النَّاسِ، مَلْعُونٌ مَلْعُونٌ مَنْ ضَيعَ مَنْ يعُولُ»[١].
دور است از رحمت خدا دور است از رحمت خدا آن كس كه بار خود را بر دوش ديگران بيافكند. دور است از رحمت خدا دور است از رحمت خدا كسى كه افراد تحت كفالت خود را ضايع و نابسامان كند.
همچنين كلينى و نيز شيخ طوسى و صدوق به سندهاى خويش از امام صادق (ع) روايت كردهاند كه فرمود:
«لَا خَيرَ فِيمَنْ لَا يحِبُّ جَمْعَ الْمَالِ مِنْ حَلَالٍ يكُفُّ بِهِ وَجْهَهُ وَ يقْضِى بِهِ دَينَهُ، وَ يصِلُ بِهِ رَحِمَهُ»[٢].
هيچ خيرى نيست در كسى كه دوست نداشته باشد كه از راه حلال ثروت اندوزد، ثروتى كه آبروى او را نگه دارد و دين او را ادا كند و بهوسيله آن به بستگانش رسيدگى كند.
و نيز كلينى به سندش از امام صادق (ع) روايت مىكند كه اميرالمؤمنين (ع) فرمود:
«أَوْحَى الله إِلَى دَاوُدَ (ع)، إِنَّكَ نِعْمَ الْعَبْدُ، لَوْ لَا أَنَّكَ تَأْكُلُ مِنْ بَيتِ الْمَالِ وَ لَا تَعْمَلُ بِيدِكَ شَيئاً، قَالَ: فَبَكَى دَاوُدُ (ع) أَرْبَعِينَ صَبَاحاً فَأَوْحَى الله إِلَى الْحَدِيدِ: أَنْ لِنْ لِعَبْدِى دَاوُدَ، فَأَلَانَ الله عَزَّوَجَلَّ لَهُ الْحَدِيدَ، فَكَانَ يعْمَلُ فِى كُلِّ يوْمٍ دِرْعاً فَيبِيعُهَا بِأَلْفِ دِرْهَمٍ، فَعَمِلَ ثَلَاثَمِائَةٍ وَ سِتِّينَ دِرْعاً، فَبَاعَهَا بِثَلَاثِمِائَةٍ وَ سِتِّينَ أَلْفاً وَ اسْتَغْنَى عَنْ بَيتِ الْمَالِ»[٣].
خداوند به داود وحى فرمود همانا تو بنده خوبى هستى جز آنكه از بيتالمال مىخورى و با دست خويش كار نمىكنى. امام فرمود پس داود چهل روز گريست
[١] . همان، ج ٢١، كتاب النكاح، ابواب النفقات، باب ٢١، ص ٥٤٣، حديث ٥.
[٢] . همان، ج ١٧، ابواب مقدمات التجارة، باب ٧، ص ٣٣، حديث ١.
[٣] . همان، باب ٩، باب استحباب العمل باليد، ص ٣٧، حديث ٣.