فقه نظام اقتصادى اسلام - اراکی، محسن - الصفحة ١٩٩ - اشكال

گفت: از حضرت رضا (ع) پرسيدم درباره كسى كه زمين دارد و براى زمين مرزها و حدودى وجود دارد كه به بيست مايل يا كم و يا بيش مى‌رسد. كسى نزد او مى‌آيد و مى‌گويد بخشى از چراگاه‌هاى زمينت را به من واگذار كن و چنين مبلغى از دراهم به تو خواهم داد. فرمود: اگر زمين از آنِ اوست اشكالى ندارد.

سند روايت صحيح است؛ زيرا رجال سند به استثناى سهل و محمد بن عبدالله وثاقتشان معلوم است؛ اما سهل اگرچه وثاقتش ثابت نيست، لكن ضررى به صحت سند نمى‌رساند؛ زيرا راوى ديگرى كه همراه او روايت را از بزنطى روايت كرده است- يعنى احمد بن محمد-، موثق است و اما محمد بن عبدالله كه ظاهراً مراد محمدبن عبدالله بن عيسى الاشعرى باشد اضافه بر آنكه شيخ طوسى در رجال او را توثيق كرده است، از مشايخ بزنطى است كه طبق شهادت شيخ در عدة مبنى بر وثاقت من يروى عنهم المشايخ الثلاثة: ابن ابى عمير و صفوان و البزنطى، وثاقتش ثابت است.

٣. كلينى عَنْ حُمَيدِ بْنِ زِيادٍ، عَنِ الْحَسَنِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ سَمَاعَةَ، عَنْ أَبَانٍ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ الْفَضْلِ قَالَ:

«سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اللهِ (ع) عَنْ بَيعِ الْكَلَإِ إِذَا كَانَ سَيحاً، فَيعْمِدُ الرَّجُلُ إِلَى مَائِهِ فَيسُوقُهُ إِلَى الْأَرْضِ فَيسْقِيهِ الْحَشِيشَ،- وَ هُوَ الَّذِى حَفَرَ النَّهَرَ وَ لَهُ الْمَاءُ- يزْرَعُ بِهِ مَا شَاءَ؟ فَقَالَ: إِذَا كَانَ الْمَاءُ لَهُ فَلْيزْرَعْ بِهِ مَا شَاءَ، وَ لْيبِعْهُ بِمَا أَحَبَّ ... الخ»[١].

از امام صادق (ع) پرسيدم درباره فروش علف در هنگام سيلاب، كسى مى‌آيد و آب سيلاب را به سوى زمينى هدايت مى‌كند و گياه آن زمين را با آن آبيارى مى‌كند درحالى‌كه خود نهر را كنده است و آب از آنِ اوست آيا مى‌تواند آنچه‌

[١] . همان، حديث ٢.