قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ١٥١ - ٢ ازدواج

پرداخت مهريه و بر عهده گرفتن خرجى و نفقه برايشان حاصل گردد.[١] لذا پيامبر خدا (ص) جوانان را مورد خطاب قرار داده مى‌فرمايد: اى جوانان! هر يك از شما استطاعت ازدواج دارد همسر بگيرد و هر كس از اين كار ناتوان است روزه بگيرد. همانا روزه ميل به نياز جنسى را كم مى‌كند.[٢]

بر اساس آنچه گذشت، آيه نخست، شانه خالى كردن از ازدواج را از ترس فقير شدن در آينده، رد مى‌كند و آنانى را كه از ترس فقير شدن در آينده ازدواج نمى‌كنند با وعده بى‌نيازى تسلّى مى‌دهد. سپس كسانى را كه در حال حاضر فقير و در امر ازدواج ناتوانند، تا زمان تمكّن مالى به صبر توصيه مى‌كند؛ زيرا ازدواج مسئوليت‌آفرين است و ازدواج بى آن كه مقدمات و زمينه مناسب آن فراهم باشد خردمندى نيست.[٣] پس اين آيه شريفه اشاره دارد كه فقير بودن مجوّز منكرات و فحشا نيست و در هر شرايطى حدود الهى بايد رعايت شود. اما رعايت حدود الهى و مراقبت از عفّت و پاكدامنى با روزه، دشوار است و خداوند به دشوارى آن آگاه است، لذا از آن با وَ لْيَسْتَعْفِفِ‌ كه به معناى تلاش و مجاهده براى عفيف ماندن است، تعبير فرمود.[٤]

بديهى است مجاهده براى پاسدارى از پاكدامنى تا زمانى كه تمكّن مالى براى ازدواج فراهم شود بايد ادامه داشته باشد؛ اما مقصود از تمكّن مالى، توان بالاى مالى نيست، بلكه توان مالى در سطح پايين نيز كافى‌

[١]. التبيان فى تفسير القرآن، ج ٧، ص ٤٣٣؛ ترجمه تفسير الميزان، ج ١٥، ص ١٥٧.

[٢]. تفسير الصافى، ج ٣، ص ٤٣٣:

[٣]. ر. ك: تفسير الصافى، ج ٣، ص ٤٣٣.

[٤]. ر. ك: تفسير القرآن الكريم، شبّر، ص ٣٤١.