قرآن، كتاب اخلاق - سبحانىنيا، محمد تقي - الصفحة ٢٢٢ - نظارت بر دوستى
اما به هنگام تعارض خواست خدا با تمايلات خودشان، به سراغ خواستههاى خود روان مىشوند، با تندى سرزنش و به عواقب ناخوشايند، تهديدشان مىكند.[١] در آيه ديگرى، برترى دوستى غير خدا نسبت به دوستى خدا را با فسق برابر دانسته مىفرمايد:
اى پيامبر بگو: اگر پدران، پسران، برادران، همسران، خانواده، اموالى كه كسب كردهايد، تجارتى كه از كساد آن مىترسيد و مسكنهايى كه از آنها خوشنوديد، براى شما از خدا و رسول و جهاد در راه خدا محبوبتر باشد، منتظر باشيد تا خدا امر خويش را بياورد. خدا قوم فاسقان را هدايت نمىكند.[٢]
امام على (ع) در بيانى صريح، مؤمنان را از دوستى دشمنان خدا برحذر مىدارد و هشدار مىدهد: «مبادا دشمنان خدا را دوست بدارى، يا دوستيت را نثار كسى به جز دوستان خدا كنى كه هر كس مردمى را دوست بدارد با آنان محشور شود».[٣]
نظارت و مراقبت از دوستى، ازآنرو لازم است كه محبّت و دوستى شديد، چشمان حقيقتبين را كور مىكند، آدمى را از راه راست و
[١]. عذاب خدا متوجه متخلفان مىشود و در عين حال، فتح و ظفر به وسيله مؤمنانى ديگر نصيب پيامبر خدا خواهد شد، چه آنان همراهى كنند يا از يارى خدا و رسولش دست بردارند به دلبستگىهاى خود مشغول شوند( ر. ك: ترجمه مجمع البيان، ج ١١، ص ٥٠؛ الميزان فى تفسير القرآن، ج ٩، ص ٢٠٩ با استناد به آيه ٥٤ سوره مائده).
[٢]. توبه: ٢٤: قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَ أَبْناؤُكُمْ وَ إِخْوانُكُمْ وَ أَزْواجُكُمْ وَ عَشِيرَتُكُمْ وَ أَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَ تِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَ مَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ جِهادٍ فِي سَبِيلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ.
[٣]. ميزان الحكمة، ج ٢، ح ٣٢٢٠؛ غرر الحكم، ح ٢٧٠٣:
« إياك أنْ تُحِبَّ أعْداءَ اللّهِ، أو تُصْفِى وُدَّك لغَيرِ أولياءِ اللّهِ، فإنّ مَن أحَبَّ قَوماً حُشِرَ مَعهُم».