قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ١١٢ - ٦ استمداد از خداوند

٦. استمداد از خداوند

فضيلت صبر و شكيبايى، از كمالات انسانى است و تنها مبدأ كمال‌بخش نيز ذات مقدس پروردگار است. بنابراين براى كسب اين فضيلت ارزشمند اخلاقى يا افزودن آن، بايد از خداوند استمداد جُست و از او درخواست صبر كرد. اين بدان دليل است كه خداوند مى‌فرمايد:

وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلَّا بِاللَّهِ.[١]

صبر كن؛ كه صبر تو جز به توفيق خدا نيست.

همچنين عوامل شكيبايى همچون شرح صدر نيز تحت قدرت خداست و اوست كه به هر كه بخواهد عطا مى‌كند و از هر كه بخواهد مى‌ستاند.[٢]

بنابراين همان گونه كه انسانِ موحد، روزىِ خود را على رغم تلاش و كوشش خويش، از سوى خدا مى‌داند و از او طلب مى‌كند، صبر و شكيبايى برابر ناملايمات و سختى‌ها را نيز از الطاف پروردگار نسبت به خودش مى‌بيند و از او استمداد مى‌كند.

در پايان، ذكر اين نكته بى‌فايده نيست كه برخى امور همچون نماز نيز كاركرد صبر را براى نيل به موفقيت تكميل مى‌كند. قرآن كريم در بيان نقش اين دو مى‌فرمايد:

يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ.[٣]

اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد، از شكيبايى و نماز مدد جوييد؛ كه خدا با شكيبايان است.

[١]. نحل: ١٢٧.

[٢]. شرح: ١- ٨: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ‌\* أَ لَمْ نَشْرَحْ لَكَ صَدْرَكَ‌\* وَ وَضَعْنا عَنْكَ وِزْرَكَ‌\* الَّذِي أَنْقَضَ ظَهْرَكَ‌\* وَ رَفَعْنا لَكَ ذِكْرَكَ‌\* فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً\* فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً\* فَإِذا فَرَغْتَ فَانْصَبْ‌\* وَ إِلى‌ رَبِّكَ فَارْغَبْ.

[٣]. بقره: ١٥٣.