قرآن، كتاب اخلاق - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ١١٠ - ٥ آگاهى از سرگذشت صابران

شكيبايى برايش آسان است؛ زيرا اطمينان دارد به مقصود خود يا بهتر از آن نايل مى‌شود. بنابراين انسان مؤمن، صبر را جزئى از عمل خود در مسير رسيدن به هدف مى‌داند و هرگز دست از آن برنمى‌دارد و شكيبايى قرين تمام تلاش‌هاى او خواهد بود. وعده‌هايى كه براى پاداش صبر داده شد از يك سو، و توصيه‌هايى كه خدا در قرآن به تلاش‌گران داد از سويى ديگر، روح شكيبايى را در جسم و جان آدمى مى‌دمد؛ آن گاه كه مى‌فرمايد: «خداوند به زودى بعد از سختى‌ها، آسانى قرار مى‌دهد.»[١] يا: «پس بدان با هر دشوارى آسانى است و با هر سختى البته راحتى و آسانى است».[٢]

با توجه به آنچه گذشت، پيداست كسى كه به نتيجه‌بخش بودن صبر اطمينان دارد، خود را نيز در محضر پروردگار خويش مى‌بيند[٣] و از يارى و همراهى خدا با صابران آگاه است،[٤] و هرگز شكيبايى خويش را از دست نمى‌دهد. در مقابل، كسى كه در انجام تكاليف شرعى و اخلاقى شكيبا نيست و در سختى‌هاى امور دنيوى نيز صبور نيست، نادانى‌اش نسبت به نتايج و عواقب صبر، او را به بلاى بى‌صبرى مبتلا مى‌سازد.

٥. آگاهى از سرگذشت صابران‌

يكى ديگر از راهكارهاى افزايش صبر، آگاهى از نتايج صبر صابران است. اين شيوه را قرآن كريم به تكرار به كار برده و اراده حضرت‌

[١]. طلاق: ٧: سَيَجْعَلُ اللَّهُ بَعْدَ عُسْرٍ يُسْراً.

[٢]. شرح: ٥ و ٦: فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ يُسْراً.

[٣]. طور: ٤٨: وَ اصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنا؛ و در برابر حكم پروردگارت شكيبايى كن كه تو زير نظر و مراقبت ما هستى.

[٤]. انفال: ٤٦: وَ اصْبِرُوا إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ‌؛ صبورى كنيد كه خدا يار صابران است.