رفتار اخلاقى انسان با خود - سبحانى‌نيا، محمد تقي - الصفحة ٢٦٦ - ١ كنترل شكم از خوردن حرام

اى كسانى‌كه ايمان آورده‌ايد، از آنچه در زمين، حلال و پاكيزه است بخوريد و از راه‌هاى شيطان پيروى نكنيد؛ كه همانا او دشمن آشكار شماست.

اهتمام اصحاب كهف به تناول از غذاى پاك و تأييد ضمنى آن توسط خداوند در قرآن كريم، يكى ديگر از آياتى است كه به لزوم توجه به ويژگى‌هاى غذا و رعايت معيارهاى دينى در آن اشاره كرده است:

فَابْعَثُوا أَحَدَكُمْ بِوَرِقِكُمْ هذِهِ إِلَى الْمَدِينَةِ فَلْيَنْظُرْ أَيُّها أَزْكى‌ طَعاماً فَلْيَأْتِكُمْ بِرِزْقٍ مِنْهُ.[١]

اكنون يك نفر از خودتان را با اين سكه‌اى كه داريد به شهر بفرستيد تا ببيند كدام‌يك از آن‌ها غذاى پاكيزه‌ترى دارد و از آن، مقدارى براى شما تهيه كند.

بنابراين آشكار است كه توجه قرآن كريم به غذا و شراب انسان، نوع و چگونگى تهيه آن، حاكى از تأثير بسيار آن در وجود انسان است و اين امر نه فقط در آيات قرآن كريم انعكاس يافته، بلكه سيره معصومان (عليهم السلام) نيز آشكارا بر آن صحه مى‌گذارد و در سخنان گهربارشان بر آن تأكيد كرده‌اند. امام على (ع) دراين‌باره به كميل‌بن‌زياد مى‌فرمايد:

يا كمَيلُ، اللِّسانُ ينْزَحُ مِنَ القَلْبِ و الْقَلْبُ يقُومُ بِالْغِذاءِ فَانْظُرْ فيما تُغَدِّى قَلْبَك وَ جِسْمَك، فَإِنْ لمْ يكنْ حَلالًا لَمْ يقْبَلِ اللهُ تَسْبيحَك وَ لا شُكرَك:[٢]

اى كميل، زبانْ از قلب سرچشمه مى‌گيرد و قلب نيروى خود را از غذا به دست مى‌آورد؛ پس در غذايى كه به قلب و جسم خود مى‌دهى دقت كن و [آگاه باش كه‌] اگر آن غذا حلال نباشد، خداوند ستايش و شكرگزارى‌ات را نخواهد پذيرفت.

همچنين از آن حضرت نقل شده است كه فرمود:

كنْ كالنَّحْلَةِ إِذا أكلَتْ أكلَتْ طَيباً، وَ إِذا وَضَعَتْ وَضَعَتْ طَيباً.[٣]

همانند زنبور عسل باش؛ زيرا هنگام خوردن، غذاى پاكيزه مى‌خورد، و آثار پاكيزه از خود بر جاى مى‌گذارد.

[١]. كهف: ١٩.

[٢]. تحف العقول: ص ١٧٥.

[٣]. غرر الحكم: ح ٧١٨٦.