أيُّهَا النّاسُ! قَطَعَ عَنكُم مُدَّةُ الجَبّارينَ، وَ وَلِيَ الأَمرَ خَيرُ امَّةِ مُحَمَّدٍ فَالحَقوا بِمَكَّةَ، فَيَخرُجُ النُّجَباءُ مِن مِصرَ، وَالأَبدالُ مِنَ الشّامِ، وَ عَصائِبُ العِراقِ، رُهبانٌ بِاللَّيلِ لُيوثُ بِالنَّهارِ، كَأَنَّ قُلوبَهُم زُبَرُ الحَديدِ، فَيُبايِعونَهُ بَينَ الرُّكنِ وَالمَقامِ، قالَ عِمرانُ بنُ الحُصَينِ: يا رَسولَ اللَّهِ! صِف لَنا هذَا الرَّجُلَ.

قالَ صلى الله عليه و آله: هُوَ رَجُلٌ مِن وُلدِ الحُسَينِ، كَأَنَّهُ مِن رِجالِ شَنوءَةَ، عَلَيهِ عَباءَتانِ قَطَوانِيَّتانِ، اسْمُهُ اسْمي، فَعِندَ ذلِكَ تَفرَخُ الطُّيورُ في أوكارِها، وَالحيتانُ في بِحارِها، وَ تَمُدُّ الأَنهارُ، وَ تَفيضُ العُيونُ، وَ تُنبِتُ الأَرضُ ضِعفَ اكُلِها، ثُمَّ يَسيرُ مُقَدِّمَتُهُ جَبرَئيلُ، وَ ساقيهِ إسرافيلُ، فَيَملَأُ الأَرضَ عَدلًا وَ قِسطاً كَما مُلِئَت جَوراً وظُلماً.[١]

[هنگام قيام مهدى، منادى از آسمان ندا مى‌دهد]:" اى مردم! مدّت حكومت جبّاران بر شما به پايان رسيد و بهترين فردِ امّت محمّد، حكومت را به دست گرفته است، به مكّه برويد". و گروهى از نجيبان مصر و نيكان شام و گروه‌هاى [زاهد و دنياگريز] عراق، بيرون مى‌روند كه راهبانِ شب و شيران روزند و دل‌هايشان، گويى پاره‌هاى آهن است و با او ميان رُكن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌]، بيعت مى‌كنند». عمران بن حصين گفت: اى پيامبر خدا! اين مرد را براى ما توصيف كن.

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «او مردى از فرزندان حسين عليه السلام است و مانند مردان قبيله" شنوءة"،[٢] قدبلند است. دو عباى سپيد كم‌پُرز بر تن دارد، همنام من است. پس اين هنگام است كه پرندگان در لانه هايشان و ماهيان در درياها تخم مى‌گذارند و رودها طولانى و آب چشمه‌ها سرريز و سيل‌آسا مى‌شود و زمين، دو برابر محصول مى‌دهد، آن گاه جبرئيل در پيشِ روى او و اسرافيل در كنارش حركت مى‌كنند و زمين را از عدل و داد، پُر مى‌كند، همان گونه كه از ظلم و ستم، پُر شده‌

[١]. ر. ك: ص ٣٧٦ ح ١٩٠٦.

[٢]. شنوءة، قبيله‌اى در يمن و از تيره‌هاى قبيله بزرگ ازْد و فرزندان شنوءة بن عبد اللَّه بن كعب ازْدى اند كه به‌بلندى قد، مشهور بوده‌اند.