دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٦٩ - ٢ - ٢ بركات استثنايى زمين

وَ لا تَدَّخِرُ الأَرضُ شَيئاً مِن نَباتِها.[١]

زمين، چيزى از روييدنى‌هايش را ذخيره نمى‌كند [و همه را بيرون مى‌دهد].

تُنبِتُ الأَرضُ ضِعفَ اكُلِها.[٢]

زمين، دو برابر، محصول مى‌دهد.

و تعبيرهاى مشابهى كه در باره بركات زمين در دوران حكومت امام مهدى عليه السلام در احاديث آمده، به نقش امدادهاى الهى در پيشرفت اقتصادى جامعه مهدوى، به وسيله زمين، اشاره دارد.

همچنين در حديثى از امام باقر عليه السلام در تبيين آيه ٩٦ از سوره اعراف كه پيش از اين بدان اشاره شد، نقل شده كه فرمود:

لا يَبقى‌ عَلى‌ وَجهِ الأَرضِ أعمى‌ وَ لا مُقعَدٌ وَ لا مُبتَلىً إلّاكَشَفَ اللَّهُ عَنهُ بَلاءَهُ بِنا أهلَ البَيتِ، وَ لَتَنزِلَنَّ البَرَكَةُ مِنَ السَّماءِ إلَى الأَرضِ، حَتّى‌ أنَّ الشَّجَرَةَ لَتَقصِفُ بِما يُريدُ اللَّهُ فيها مِنَ الثَّمَرِ، وَ لَيَأكُلَنَّ ثَمَرَةَ الشِّتاءِ فِي الصَّيفِ، وَ ثَمَرَةَ الصَّيفِ فِي الشِّتاءِ، وَ ذلِكَ قَولُ اللَّهِ تَعالى‌: «وَ لَوْ أَنَّ أَهْلَ الْقُرى‌ آمَنُوا وَ اتَّقَوْا لَفَتَحْنا عَلَيْهِمْ بَرَكاتٍ مِنَ السَّماءِ وَ الْأَرْضِ وَ لكِنْ كَذَّبُوا»[٣].[٤]

روى زمين، كور و زمينگير و گرفتارى نخواهد ماند، مگر آن كه خداوند، گرفتارى او را به دست ما اهل بيت، برطرف خواهد كرد و بركت از آسمان به زمين، فرود خواهد آمد تا آن كه درخت، زير بار ميوه‌اى كه خدا مى‌خواهد، خم مى‌شود (/ مى‌شكند) و ميوه زمستان در تابستان و ميوه تابستان در زمستان، خورده مى‌شود، و آن سخن خداى متعال است: «و اگر اهل آبادى‌ها ايمان آورده،

[١]. ر. ك: ص ٣٧٦ ح ١٩٠٥.

[٢]. ر. ك: ص ٣٧٦ ح ١٩٠٦.

[٣]. اعراف: آيه ٩٦.

[٤]. ر. ك: ص ٣٨٠ ح ١٩٠٩.