توانمندى‌هاى جسمى، روحى و ارتباطىِ اهل ايمان، افزايش مى‌يابد، بلكه از همه مهم‌تر، آنان مى‌توانند با فرشتگان، ارتباط برقرار نمايند. از امام رضا عليه السلام روايت شده كه فرمود:

إذا قامَ القائِمُ، يَأمُرُ اللَّهُ المَلائِكَةِ بِالسَّلامِ عَلَى المُؤمِنينَ، وَ الجُلوسِ مَعَهُم في مَجالِسِهِم، فَإِذا أرادَ واحِدٌ حاجَةً أرسَلَ القائِمُ مِن بَعضِ المَلائِكَةِ أن يَحمِلَهُ، فَيَحمِلُهُ المَلَكُ حَتّى‌ يَأتِيَ القائِمَ، فَيَقضي حاجَتَهُ ثُمَّ يَرُدُّهُ، وَ مِنَ المُؤمِنينَ مَن يَسيرُ فِي السَّحابِ، وَ مِنهُم مَن يَطيرُ مَعَ المَلائِكَةِ، وَ مِنهُم مَن يَمشي مَعَ المَلائِكَةِ مَشياً، وَ مِنهُم مَن يَسبِقُ المَلائِكَةَ، وَ مِنهُم مَن تَتَحاكَمُ المَلائِكَةُ إلَيهِ، وَ المُؤمِنونَ أكرَمُ عَلَى اللَّهِ مِنَ المَلائِكَةِ، وَ مِنهُم مَن يُصَيِّرُهُ القائِمُ قاضِياً بَينَ مِئَةِ ألفٍ مِنَ المَلائِكَةِ.[١]

هنگامى كه قائم قيام كند، خداوند به فرشتگانش فرمان مى‌دهد كه بر مؤمنان، سلام دهند و در مجلس‌هايشان، با آنها بنشينند، و چون هر كدام از آنها نيازى پيدا كند، قائم عليه السلام يكى از فرشتگان را مى‌فرستد تا او را بياورد و آن فرشته، او را با خود به نزد قائم عليه السلام مى‌آورد و نيازش را برآورده مى‌كند و سپس، او را باز مى‌گردانَد. برخى از مؤمنان، ميان ابرها سير مى‌كنند و برخى از آنها با فرشتگان، پرواز مى‌كنند و برخى همراه فرشتگان، پياده مى‌روند و برخى آنها از فرشتگان، پيشى مى‌گيرند و برخى از آنها در جايگاهى‌اند كه فرشتگان، محاكمه خودشان را نزد آنها مى‌آورند، و مؤمنان نزد خداوند، گرامى‌تر از فرشتگان‌اند و قائم عليه السلام برخى از آنها را قاضىِ ميان صد هزار فرشته مى‌كند.

بى‌ترديد، پيشرفت جامعه ايمانى از نظر مادّى و معنوى تا اين حد، مبدأى جز عنايت ويژه الهى ندارد و بارزترين مصاديق بركت‌هاى آسمانى است كه در آيه ٩٦ سوره اعراف، خداوند سبحان، وعده آن را به مؤمنانِ پرواپيشه داده است.

[١]. دلائل الإمامة: ص ٤٥٤ ح ٤٣٤.