یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٩ - عرفان حافظ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٩٩

صبح دولت میدمد کو جام همچون آفتاب فرصتی زین به کجا یابم بده جام شراب

دویار زیرک و از باده کهن دو منی فراغتی و کتابی و گوشه چمنی

میگوید خود عذر جوانی خواسته است:

حافظ چه شد ار عاشق و رند است و نظرباز بسطور عجب لازم ایام شباب است

در صفحه ١٣ میگوید:

در این ورطه از مکتب آریستیپ یعنی لذت طلبی مطلق هم عبور کرده و آن را ستوده است.

ما عیب کس به رندی و مستی نمیکنیم لعل بتان خوش است و میخوشگوار هم

بعد میگوید (ص ١٣):

در مقابل به گفتههایی میرسیم که از میخوارگی منع و نهی فرموده است:

به هوای لب شیرین دهنان چند کنی گوهر روح به یاقوت مذاب آلوده

آشنایان ره عشق در این بحر عمیق غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده

میگوید ... تخالف و تضادی در کار نیست، خود قرینه زمانی را به دست داده است:

به طهارت گذران منزل پیری و مکن خلوت شیب چو تشریف شباب آلوده [١]