یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٣ - عرفان حافظ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٩٣

نیست در دایره یک نقطه خلاف از پس کذاو پیش که من این مسأله بیچون و چرا میبینم

[در تناقض است.] این هم تناقض نیست. مقصود این است که این خطاها مربوط است به دید محدود و ناقص نه به دید کامل. درحقیقت حافظ به دو گونه بینش و دو گونه نظر معتقد است: نظر وسیع و از بالا و نظر محدود و از پایین، نه به نظر دقیق و نظر لای سبیلی.

همچنین میان این شعرها که جبری است:

مرا به خوردن میآن فضول عیب کند که اعتراض بر اسرار علم غیب کند

بر عمل تکیه مکن خواجه که در روز ازل تو چه دانی قلم صنع به نامت چه نوشت

با این اشعار:

روی جانان طلبی آینه را قابل ساز ورنه هرگز گل و نسرین ندمد زآهن و روی

به سعی کوش اگر مزد بایدت بودن کسی که کار نکرد اجر رایگان نبرد

سعی نابرده در این راه به جایی نرسی مزد اگر میطلبی طاعت استاد ببر

[در تناقض است.] میگوید (ص ٣):

عشق مجازی با عشق حقیقی، شراب انگوری با باده بیخودی، یأس از وصل با امید کامل، اظهار عجز از بیچارگی و تنگدستی و دعوی تصرف در کون و مکان، خرده بر عالم هستی گرفتن و معمای وجود را تصادفی دانستن با اعتراف به نظام کامل که یک ذره خلاف و تضاد وجود ندارد (نتوان پذیرفت) که همه