یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٩٤ - عرفان حافظ

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٩٤

یکی هستند.

ایراد شاه شجاع بر حافظ:

میگوید به نقل تذکره دولتشاه سمرقندی:

شاه شجاع مظفر تعرضاً به خواجه گفت: هیچ یک از ابیات غزلهای شما ارتباطی با هم ندارند، یک بیت در وصال است و یک بیت در فراق و سومی در مذمت زهد و ریا و آنگاه به میو میخانه پرداخته و از رندی و بیخودی حکایت میکنید، باز دم از بینیازی و استغنا زده و در عین حال به مدح میپردازی، از شاخی به شاخی میپری و در این تلوّن ذهن شنونده مشوّش خواهد شد و وقع کلام از بین میرود که این خود برخلاف فصاحت است ...

ص ٤، یک جا میگوید (عجز و ناله و شکایت):

کارم ز دور چرخ به سامان نمیرسد خون شد دلم ز درد و به درمان نمیرسد

چون خاک راه پست شدم همچو باد و باز تا آبرو نمیرودم نان نمیرسد

پی پارهای نمیکنم از هیچ استخوان تا صد هزار زخم به دندان نمیرسد

از دستبرد جور زمان اهل درد را این غصه بس که دست سوی جان نمیرسد

سیرم ز جان خود به دل راستان ولی بی چاره را چه چاره که فرمان نمیرسد

در آرزوت گشته گرانبار غم دلم آوخ که آرزوی من آسان نمیرسد

تا صد هزار خار نمیروید از زمین از گلبنی گلی به گلستان نمیرسد