یادداشت‌های استاد ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٥٥ - خطابه و منبر

یادداشتهای استاد مطهری، ج ٣، ص: ٣٥٥

مسؤول نشمردند.

تفاوت مراثی کمیت و دعبل بامراثی محتشم و وصال وجودی:

اما شعرای اخیر، چه فارسی و چه عربی، چرخ را مورد حمله قرار دادند؛ یعنی امثال کمیت وقتی که از این مصیبت داغ میشوند و نقطهای را هدف حمله قرار میدهند، به دستگاه خلافت و حکومت و استبداد آن زمان حمله میکنند که مردی را که منادی حق و عدالت بود اینطور از پای درآوردند.

نازپروردگی:

و اما متأخرین به چرخ کج مدار و فلک کج رفتار حمله میکنند که چرا انسان نازنین و نازپروردهای را که نازپرورده رسول و زهرا بود اینچنین در زیر سنگ آسیای خود خرد و نرم کردی.

شعرای ما حسین را به عنوان نازپرورده معرفی میکنند و این چه غلط فاحشی است!:

یکی از زشت ترین تعبیرات این است که امام حسین را نازپرورده بخوانیم. نازپروردگی نقص است. آنها هرگز بچههای خود را نازپرورده نمیکردند. بچهای که در خانهای بزرگ شده که پدر آبیاری و باغبانی و جنگ و جهاد میکند و مادر به دست خود آرد و خمیر میکند و نان میپزد و بعد سه شبانه روز قرصه نان خود را به فقیر و یتیم و اسیر میدهند، دیگر نازپروردگی کجا بوده است؟! تف بر این جهالت و نادانی! همان طوری که تعبیرات را از عرف و عادت خود گرفته و به آنها شاه و شاهنشاه و شاهزاده و اعلیحضرت و امثال اینها میگوییم.

شاهزاده نازپرورده هم هست:

از همین تعبیرات خود، ما به اشتباه میافتیم و میگوییم خوب البته شاهزاده که شد، اعیان و اشراف زاده که شد، نازپرورده هم هست. البته پیغمبر محبت فوق العادهای به حسنین داشته، اما محبت فوق العاده فقط در اشخاص متنعم و مترف و بعلاوه جاهل به تربیت و اصول آن سبب میگردد که بچههای خود را ناپرورده بکنند. نازپرورده یعنی کم طاقت، سردی و تلخی نچشیده، پست و بلندی ندیده، یعنی فوفول. مردی که در کودکی نازپرورده باشد که نمیتواند در روز عاشورا آن مقدار صبر و طاقت و رضا و تسلیم و شجاعت نشان بدهد.

حسین بن علی اخلاق نازپروردگی نداشت. نازپرورده یک نوع اخلاق دارد و آن کسی که تربیت انجام وظیفه و تکلیف دارد یک نوع اخلاق و اعمال دارد. از قضا آن کسی که هم اخلاق و اعمالش دلیل بر