مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥٣ - جهاد یا مسئولیت شهید

وَ عَمِلُوا الصّالِحاتِ ثُمَّ اتَّقَوْا وَ امَنوا ثُمَّ اتَّقَوْا وَ احْسَنوا وَ اللَّهُ یحِبُّ الْمُحْسِنینَ [١].

بر آنان که ایمان آورده و شایسته عمل کردهاند، در مورد آنچه از نعمتهای دنیا مصرف کنند باکی نیست (حلالشان باد) هرگاه تقوا و ایمان و عمل صالح را توأم داشته باشند و بعد از آن ایمان و تقوا و بار دیگر تقوا و احسان (نیکوکاری)، [و خدا نیکوکاران را دوست میدارد.]

این آیه کریمه متضمن دو نکته عالی از معارف قرآنی است: یکی درجات و مراتب ایمان و تقوا که مورد بحث ماست، دیگر فلسفه حیات و حقوق انسان.

میخواهد بفرماید: نعمتها برای انسان است و انسان برای ایمان و تقوا و عمل. انسان آنگاه مجاز است از نعمتهای الهی بهرهمند گردد و آنگاه این نعمتها به مورد مصرف خواهد شد که خود انسان در مسیر تکاملی خودش که خلقت، او را در آن مسیر قرار داده حرکت کند، یعنی مسیر ایمان و تقوا و عمل شایسته.

علمای اسلامی با الهام از این آیه و سایر تصریحات و اشارات متون اسلامی، مراتب تقوا را به تقوای عام، تقوای خاص، تقوای خاص الخاص اصطلاح کردهاند.

تقوای مجاهدین تقوای پاکباختگی است. شهیدان تمام مایملک خود را در طبق اخلاص گذاشته و به حق تسلیم کردهاند. آنان این جامه از جامههای تقوا را بر تن کردهاند.

در قسمت سوم میفرماید:

وَ دِرْعُ اللَّهِ الْحَصینَةُ وَ جُنَّتُهُ الْوَثیقَةُ.

جهاد زره نفوذ ناپذیر خدا و سپر مطمئن خداست.

اگر ملتی مسلمان روحش روح جهاد باشد، مُدَّرَع باشند به این دِرع الهی، و اگر این سپر الهی را همواره در دست داشته باشند دیگر ضربتی بر آنها کارگر نخواهد افتاد.