مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٦٣ - جاودانگی شهید

دشمن را میزند یا از دشمن میخورد؛ اگر تنها این بود، باید بگوییم آن وقتی که از دشمن میخورد و خونش را میریزند، خونش هدر رفته. نه، هیچ وقت خون شهید هدر نمیرود، خون شهید به زمین نمیریزد. خون شهید هر قطرهاش تبدیل به صدها قطره و هزارها قطره، بلکه به دریایی از خون میگردد و در پیکر اجتماع وارد میشود. لهذا پیغمبر فرمود:

ما مِنْ قَطْرَةٍ احَبُّ الَی اللَّهِ مِنْ قَطْرَةِ دَمٍ فی سَبیلِ اللَّهِ.

هیچ قطرهای در مقیاس حقیقت و در نزد خدا از قطره خونی که در راه خدا ریخته شود بهتر نیست.

شهادت تزریق خون است به پیکر اجتماع؛ این شهدا هستند که به پیکر اجتماع و در رگهای اجتماع- خاصه اجتماعاتی که دچار کمخونی هستند- خون جدید وارد میکنند.

حماسه شهید

شهید حماسهآفرین است. بزرگترین خاصیت شهید حماسهآفرینی اوست. در ملتهایی که روح حماسه، مخصوصاً حماسه الهی میمیرد بزرگترین خاصیت شهید این است که آن حماسه مرده را از نو زنده میکند. لهذا اسلام همیشه نیازمند به شهید است، چون همیشه نیازمند به حماسهآفرینی است، حماسههای نو به نو و آفرینشهای نو به نو.

جاودانگی شهید

یک کسی عالم است و از راه علم به جامعه خدمت میکند و در حقیقت از کانال علم از فردیت خود خارج میشود و به جامعه میپیوندد؛ شخصیت فردیاش از مجرای علم با شخصیت اجتماع متحد میگردد، آنچنان که قطره با دریا متحد میگردد. عالم در حقیقت جزئی از شخصیت خود را یعنی فکر و اندیشه خود را با این پیوستن به اجتماع جاوید میکند.

یک نفر دیگر مخترع است، از طریق اختراعش به جامعه میپیوندد؛ خدمتش