مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٢٣ - عالِم زمان خویشتن باش

دوتا باشد؟! در قدیم هر طور عمل میشد حالا هم عمل بشود. در قدیم بابابزرگ و ننهجون ما در یک مجلس روضه چه جوری نشسته و در همان جا خدا را شناخته و هدایت شده، نسل جدید هم چشمش کور شود برود همان جا بنشیند و یاد بگیرد!!!

نسل جوان یا اندیشه جوان؟

این را هم بگویم: وقتی که میگوییم نسل جوان، مقصود حتماً طبقه جوان نیست، مقصود طبقهای است که در اثر تحصیلات و آشنایی با تمدن جدید دارای طرز تفکر مخصوصی است، خواه پیر باشد یا جوان. اکثریت این طبقه را البته جوانان تشکیل میدهند، لهذا میگوییم نسل جوان، و الّا بسیار پیرها هستند که طرز تفکر جدید دارند، بسیار جوانها هستند که طرز تفکرشان مثل پیرها و مردم قرون گذشته است.

به هرحال مقصود طبقهای است که حامل طرز تفکر مخصوصی است و رو به افزایش است و پیر و جوان آینده دارای این طرز تفکر خواهند بود و اگر خدا نخواسته فکری برای هدایت و رهبری این نسل نشود، آینده بکلی از دست خواهد رفت. این مسئله یک مسئله با اهمیتی است در کشور ما. البته در سایر کشورهای اسلامی هم بوده و هست ولی آنها قبل از ما به فکر افتادند و این مسئله را به صورت جدی طرح کردند. ما هنوز این مسئله را جدی نگرفتهایم. نسل جوان در نظر ما صرفاً یعنی یک نسل هواپرست و شهوتپرست، و خیال میکنیم با این که به آنها دهنکجی بکنیم و چهارتا متلک در روی منبر به آنها بگوییم و فحش بدهیم، به خیال خودمان آنها را هو بکنیم و مستمعین ما بخندند، کار درست میشود و همین که داد بکشیم: آی پسر مدرسهها چنین و دختر مدرسهها چنان، قضیه حل میشود. این کارها لالایی است، برای آن است که شما در خواب بمانید و در فکر چاره نیفتید و یک وقت بیدار بشوید که کار از کار گذشته است.

عالِم زمان خویشتن باش

کلامی دارد امام صادق علیه السلام که بسیار کلام بزرگی است. حدیثی است در کافی [١]، در ضمن آن حدیث این جمله است: الْعالِمُ بِزَمانِهِ لاتَهْجُمُ عَلَیهِ اللَّوابِسُ یعنی کسی که زمان