مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٢٨ - آزادی بحث در تاریخ اسلام
میبینیم در این جزوهها مینویسند که میدانید قضیه چه بوده؟ در مکه در زمان تولد پیغمبر یک گروه انقلابی وجود داشت که اینها با استعمار جهانی مبارزه میکردند. بعد استعمار جهانی که این گروه انقلابی را کشف کرد به مکه حمله کرد.
این گروه انقلابی مثل مرغ پریدند و اینها را تار و مار کردند. بعد خودش میگوید این واقعه را هیچ تاریخی ننوشته! آنگاه میگوید غلط کرده که ننوشته، میخواست بنویسد. ما که به خاطر این که تاریخ ننوشته نباید از حرف خودمان دست برداریم!
این درست نیست. من واقعا نصیحت میکنم، اندرز میدهم که اگر شما میبینید افرادی در تفسیر آیات قرآن حتی احتیاط را به حد وسواس رساندهاند- که البته من در این جهت موافق نیستم و مخالفم- آنها هم حسابی پیش خودشان دارند؛ نمیخواهند از پیش خود هر چه که دلشان میخواهد به نام آیات قرآن ذکر کنند.
فکر آزاد است، فریبکاری ممنوع
مطلبی راجع به حکومت اسلامی آینده عرض میکنم. همین طور که میدانید- و رهبر و پیشوای ما مکرر و صریح این مطلب را بیان کردهاند [١]- در حکومت اسلامی احزاب آزادند. هر حزبی اگر عقیده غیر اسلامی هم دارد در ابراز عقیده خودش آزاد است، فکرش آزاد است، هر چه دلش میخواهد بگوید. ما فقط اجازه توطئهگری و فریبکاری نمیدهیم. در حدی که فکر و عقیده خودشان را صریحا میگویند و با منطق ما در حال جنگ هستند ما آنها را میپذیریم اما اگر بخواهند در زیر لوای اسلام یا مظاهر اسلام افکار و عقاید خودشان را بگویند ما حق داریم از اسلام خودمان دفاع کنیم که اسلام این را نمیگوید، به نام اسلام این کار را نکن، به نام خودت بکن.
آزادی بحث در تاریخ اسلام
شما در کجای تاریخ عالم دیدهاید که در حکومتی که لااقل به ظاهر خیلی قسمتهایش مذهبی بوده و همه مردمش احساسات مذهبی دارند، به غیر مذهبیها
[١]. فرق رهبر ما با رهبرهای دیگر این است که رهبر ما آنچه که میگوید همان را عمل میکند، رهبراندیگر اوّل باغ سبز و سرخ نشان میدهند، بعد هم زیرش میزنند.