حرامی دیگر مرتکب میشوند مثل کاری که عایشه کرد و یا عاریات بر سروج سوار میشوند که این هم مطلب دیگری است. اگر گفته شود مقصود این است که بالاستقلال سوار شوند بدون اینکه مردی جلوکش باشد جواب این است: پس فرق نمیکند که سَرج باشد یا قیت، و به علاوه کار عایشه مانعی نداشته زیرا چندین جلوکش داشته است.

ثالثاً اگر سروج شامل صندلی اتومبیل باشد چه فرقی هست که صندلی جلو باشد یا عقب.

رابعاً آیا شما باور میکنید که پیغمبر اکرم که مجسمه ادب و عفاف بود از زنان با کلمه «ذوات الفروج» تعبیر کرده باشد؟ آیا خود شما حاضرید در منبر زنان را با تعبیر فارسی [معادل این تعبیر] برای مستمعین فارسی زبان خود یاد کنید؟ آیا اگر این جمله به دست معاندان فارسی زبان بیفتد و در مجلهها راه یابد چه آبرویی برای پیغمبر باقی میماند؟! در قرآن کلمه «فرج» به معنی اعم از آلت تناسلی مرد و زن آمده که قهراً مرادف با کلمه آلت تناسلی یا کلمه عورت است مثل: وَالَّذینَ هُمْ لِفُروجِهِمْ حافِظونَ و یا: یحْفَظْنَ فُروجَهُنَّ..

خامساً آیا ایراد بر عایشه این بوده که چرا شتر یا قاطر سوار شده است و اگر سوار یک الاغ پالاندار شده بود شما اشکال نمیکردید؟.

سادساً آیا هیچ فقیهی به حکم این حدیث و تطبیق آن با عصر ما حاضر است حکم کند که چون دوره آخرالزمان است و به حکم حدیث منسوب به سلمان، در این زمان اؤْتُمِنَ الْخائِنُ وَ یخونُ الْامینُ است، پس فی المثل آقای خوانساری که مورد اعتماد مردم است و امین شناخته میشود حتماً خائن است؛ و یا چون در این حدیث آمده است: اقْوامٌ یتَفَقَّهونَ لِغَیرِ دینِ اللَّه ... یظْهَرُ قُرّاؤُهُمْ وَ عُبّادُهُمُ التَّلاوُمَ، پس فقها و همه قرّاء و عبّاد فاسقند.

سابعاً چرا خود علّامه طباطبائی به موجب این حدیث از استنباطشان از آیات سوره نور و سوره احزاب که عین استنباط ماست عدول نفرمودند؟.

حقیقت این است که وارد کردن این گونه استفادهها در فقه نامی جز افساد فقه ندارد. در این روایت آمده: وَ عِنْدَها تُشارِک الْمَرْأَةُ زَوْجَها فِی التِّجارَةِ. آیا احدی تا کنون به حکم این حدیث فتوا به حرمت شرکت زن با شوهر در تجارت داده است؟ لحن این روایت لحن کراهت نیست، لحن حرمت است.