مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٧٧ - پاسخهای استاد

میکنند.

به همه این نقلها هم نمیتوان خوشبین بود. دنیا وقتی به مردمی رو کند خوبیهای دیگران را هم به آن عاریه میدهد و چون پشت کند خوبیهای خود آنان را نیز از آنان سلب میکند.

وَاللَّهُ بَصیرٌ بِالْعِبادِ..

پاسخ مظالم ظلّ السلطان از متواترات آن زمان است نه این زمان. اگر این تواتر حجت نباشد چه تواتری حجت است؟! آیا وظیفه ما فقط دفاع از انوشیروانها و ظلّ السلطانهاست؟!.

***. صفحه ٤٠٨.

در کتاب انتقاد بر قوانین اساسی و مدنی ایران صفحه ٢٧ مینویسد:

«هنگامی که قانون مدنی ایران تدوین شد هنوز از برده فروشی در بعضی از نقاط دنیا اثری به جا بود و در ایران نیز با اینکه این کار علی الظاهر از میان رفته بود ولی باز در مغز قانونگذاران آثاری از برده فروشی و آزار به زیردستان وجود داشت. زن را در آن دوره چون «مستأجره» میپنداشتند. زن حق نداشت با مردان نشست و برخاست کند و در اجتماعات راه یابد و به مقامات دولتی برسد. اگر صدای زن را نامحرم میشنید آن زن بر شوی خود حرام میشد. خلاصه مردان آن دوره زن را چون ابزاری میدانستند که کار او منحصراً رسیدگی به امور خانه و پروردن فرزند بود و هنگامی که این ابزار میخواست از خانه بیرون برود او را سر تا پا در چادری سیاه میپیچانیدند و روانه بازار یا خیابان میکردند.».

نقل این اباطیل در این کتاب زائد است و بدون جواب هم گذارده شده است. نقل این قسمت ارتباطی هم با مدعای بحث ندارد، آنچه مربوط است قسمت بعدی است.

پاسخ این اباطیل همانهاست که همه روزه در صدها هزار نسخه در جراید و مجلات نوشته میشود و در مغزهای جوانان مسلمان فرو میرود و بالأخره یک بدبخت مصلحت نشناسی مثل من لازم است که علی رغم منافعی که در میان عوام دارد با