دیگران بفهمند. حتی دو نفر رفیق صمیمی هم باید این نکته را رعایت کنند زیرا ممکن است دو دوست یکرنگ در عین یگانگی و یکرنگی هر کدام از نظر زندگی خصوصی اسراری داشته باشند که نخواهند دیگری بفهمد.

بنابراین نباید فکر کرد که دستور استیذان اختصاص دارد به خانههایی که در آنها زن زندگی میکند. این وظیفه، مطلق و عام است. مردان و زنانی که مقید به پوشش هم نیستند ممکن است در خانه خود وضعی داشته باشند که نخواهند دیگران آنان را به آن حال ببینند. به هر حال این دستوری است کلّیتر از حجاب، فلسفهاش هم کلّیتر از فلسفه حجاب است.

جمله «حَتّی تَسْتَأْنِسوا» که به معنی این است: «تا استعلام نکردهاید وارد نشوید» به عیب سرزده وارد شدن اشعار دارد. این کلمه از ماده «انس» است که نقطه مقابل وحشت و فزع است. این کلمه میفهماند که ورود شما به خانهای که دیگران در آن سکونت دارند میباید با استعلام و جلب انس باشد، نباید سرزده وارد شوید که موجب وحشت و فزع و ناراحتی گردد.

روایاتی وارد شده که پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله دستور فرمودند برای استعلام ذکر خدا گفته شود مانند سبحان اللَّه، یا اللَّه اکبر و غیره. در بین ما معمول است یا اللَّه میگوییم. این رسم از همین دستور الهام میگیرد.

از رسول اکرم صلی الله علیه و آله سؤال شد آیا حکم اجازه خواستن شامل خانه فامیل و خویشان نزدیک هم میشود؟ آیا برای ورود در خانه مادر یا دخترمان هم باید اذن بگیریم؟ در جواب فرمود آیا اگر مادر تو در اتاق خود برهنه باشد و تو سرزده وارد شوی پسندیده است؟ عرض شد: نه. فرمود پس اذن بگیرید.

رسول اکرم شخصاً این دستور را اجرا میکردند و به اصحاب خویش هم توصیه و تأکید میکردند. دانشمندان شیعه و سنی نقل کردهاند که رسم پیغمبر اکرم این بود که پشت در خانه میایستاد و میفرمود: السَّلامُ عَلَیکمْ یا اهْلَ الْبَیتِ. اگر اجازه ورود میدادند وارد میشد و اگر جواب نمیشنید نوبت دوم و سوم سلام را تکرار میفرمود، زیرا واقعاً امکان دارد شخصی که در خانه است در نوبت اول یا دوم صدا را نشنیده باشد. ولی اگر در نوبت سوم هم جواب نمیشنید مراجعت میکرد و میفرمود یا در خانه نیستند و یا آنکه میل ندارند ما وارد بشویم. این دستور را در مورد خانه دخترش زهرا رضی الله عنه نیز اجرا میفرمود.