همه میدانیم که رسول اکرم صلی الله علیه و آله در ده سال آخر عمر خود یعنی در دوره مدینه- که دوره جنگهای اسلامی بود و زنان بیسرپرست در میان مسلمین زیاد بودند- زنان متعدد اختیار کرد. اکثریت زنان پیغمبر بیوه و بزرگسال بودند و غالباً از شوهران سابق خود فرزندانی داشتند. تنها دوشیزهای که پیغمبر اکرم با او ازدواج کرد عایشه بود. عایشه به همین جهت همیشه تفاخر میکرد و میگفت: من تنها زنی هستم که جز پیغمبر شوهر دیگری او را لمس نکرده است.

رسول اکرم منتهای عدالت را در باره همه آنها رعایت میکرد و هیچ گونه تبعیضی میان آنها قائل نمیشد. عروة بن زبیر خواهرزاده عایشه است؛ در باره طرز رفتار پیغمبر اکرم با زنان خود، از خاله خویش عایشه سؤالاتی کرده است. عایشه گفت: رسم پیغمبر این بود که هیچ یک از ما را بر دیگری ترجیح نمیداد. با همه به عدالت و تساوی کامل رفتار میکرد. کمتر روزی اتفاق میافتاد که به همه زنان خود سر نزند و احوالپرسی و تفقد نکند. ولی نوبت هرکس بود، نسبت به دیگران به احوالپرسی قناعت میکرد و شب را در خانه آن کس بسر میبرد که نوبت او بود. اگر احیاناً در وقتی که نوبت زنی بود میخواست نزد زن دیگر برود، رسماً میآمد و اجازه میگرفت. اگر اجازه داده میشد میرفت و اگر اجازه داده نمیشد نمیرفت.

من شخصاً اینطور بودم که هر وقت از من اجازه میخواست نمیدادم.

رسول اکرم حتی در بیماریی که منجر به فوت ایشان شد که توانایی حرکت نداشت، عدالت را در کمال دقت اجرا کرد. برای اینکه عدالت و نوبت را رعایت کرده باشد، هر روز بسترش را از اتاقی به اتاق دیگر منتقل میکردند. تا آنکه یک روز همه را جمع کرد و اجازه خواست در یک اتاق بماند و همه اجازه دادند در خانه عایشه بماند.

علی بن ابیطالب علیه السلام در اوقاتی که دو زن داشت، حتی اگر میخواست وضو بسازد، در خانه زنی که نوبتش نبود وضو نمیخواست.

اسلام برای شرط عدالت آن اندازه اهمیت قائل است که حتی اجازه نمیدهد مرد و زن دوم در حین عقد توافق کنند که زن دوم در شرایط نامساوی با زن اول زندگی کند؛ یعنی از نظر اسلام رعایت عدالت تکلیفی است که مرد نمیتواند با قرار قبلی با زن، خود را از زیر بار مسؤولیت آن خارج کند. مرد و زن هیچ کدام حق ندارند چنین