مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٦٥ - دو مسأله دیگر

دو مسأله دیگر

دو مسأله دیگر در باب معاشرت زن و مرد باقی مانده که بد نیست آنها را نیز بررسی کنیم. یکی مسأله شنیدن صدای زن است و دیگر مسأله دست دادن با اوست.

در مسأله اول ظاهراً مسلّم است که شنیدن صدای زن در صورتی که تلذّذ و ریبه در کار نباشد جایز است. مرحوم آیة اللَّه سید محمد کاظم طباطبائی یزدی در عروة الوثقی باب نکاح، فصل اول، مسأله ٣٩ میفرماید:

لا بَأْسَ بِسَماعِ صَوْتِ الْاجْنَبِیةِ ما لَمْ یکنْ تَلَذُّذٌ وَ لا ریبَةٌ مِنْ غَیرِ فَرْقٍ بَینَ الْاعْمی وَ الْبَصیرِ وَ انْ کانَ الْاحْوَطُ التَّرْک فی غَیرِ مَقامِ الضَّرورَةِ، وَ یحْرُمُ عَلَیها اسْماعُ الصَّوْتِ الَّذی فیهِ تَهییجٌ لِلسّامِعِ بِتَحْسینِهِ وَ تَرْقیقِهِ. قال تَعالی: فَلا تَخْضَعْنَ بِالْقَوْلِ فَیطْمَعَ الَّذی فی قَلْبِهِ مَرَضٌ..

شنیدن صدای زن در صورتی که تلذذ و ریبه نباشد جایز است ولی در عین حال مادامی که ضرورتی نیست ترک آن بهتر است. و بر زن حرام است که بخواهد صوت خود را نازک کند و نیکو سازد به طوری که تحریک آمیز باشد، چنانکه خدای متعال در قرآن خطاب به زنان پیغمبر اکرم صلی الله علیه و آله میفرماید: در حرف زدن صدا را نازک و مهیج نکنید که موجب طمع بیماردلان گردد.