مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٩٢ - پاسخهای استاد

نگاهی که لازمه مخاطبه است، متعلَّق نگاه ذکر نشده است که چیست [١] مقصود مؤلّف در این بحث روشن نیست که آیا مراد آیه، غضّ بصر از وجه و کفّین است یا غضّ بصر از سایر قسمتهای بدن زن. اگر مراد دومی است پس به فرموده ایشان نظر آلی به بدن زن باید جایز باشد، در حالی که چنین نیست؛ و اگر مراد اولی است پس باید آیه از حکم نظر به بدن زن ساکت باشد. گمان نمیکنم احدی از مفسرین متعلَّق غضّ را وجه و کفّین گرفته باشد؛ و مؤلف در نوشته خود تصریح نفرموده است، و اکنون مستمسک را حاضر ندارم تا مراجعه کنم و غرض مؤلف را از این ارجاع بدانم.

پاسخ ما به قرینه شأن نزول آیه استنباط کردهایم که مقصود نظر به چهره زن است.

مسأله نظر به سایر [قسمتهای] بدن زن مفروغٌ عنه است.

***. صفحه ٤٧٦.

راسل در یکی از کتابهایش به نام در تربیت یکی از چیزهایی که از جمله اخلاق بی منطق و به اصطلاح «اخلاق تابو» میشمارد، همین مسأله پوشانیدن عورت است.

وی میگوید چرا پدران و مادران اصرار میورزند که عورت خود را از بچه بپوشانند؟

این اصرار خود سبب تحریک حس کنجکاوی بچهها میگردد. اگر کوشش والدین برای کتمان عضو تناسلی نباشد، چنین کنجکاوی کاذبی وجود پیدا نخواهد کرد. باید والدین عورت خود را به بچهها نشان بدهند تا آنها هرچه که وجود دارد از اول بشناسند.

بعد اضافه میکند: لااقل گاهی اوقات- مثلًا هفتهای یک بار- در صحرا یا حمام برهنه شوند و عورت خود را در معرض دید بچهها قرار دهند.

نقل کلام راسل با استدلال آن که یک خطابه است پسندیده نیست. خطابه سوء دارای اثری است که نباید از اصل نقل شود، فافهم.