درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٣٩ - دليل دوم رواياتى كه به ازدواج نكردن تصريح دارد

در پايان،توجه به اين نكته خالى از لطف نيست كه با عنايت به اين كه حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف نزديك به هفتاد سال از عمر خود را در دوران غيبت صغرا سپرى كرده و مخدورات اين دوران در ازدواج كردن،به مراتب كمتر از دوران غيبت كبرا بوده است، و نيز اين كه در هيچ يك از منابع معتبر يا سخنان نواب خاص به اين نكته اشاره‌اى نشده است،مى‌توان ديدگاه زن و فرزند نداشتن را ترجيح داد.و خداوند آگاه‌تر است.

در پايان يادآورى اين نكته ضرورى است كه برخى معتقدند نبايد به اين‌گونه مباحث پرداخت و در نهايت بايد توقّف كرد.ايشان بر اين باورند كه هرگز ازدواج يا عدم آن، دخالتى در پذيرش امام نخواهد داشت.اين نوع موضوعات از مسايل شخصى است كه به طور معمول در روايات نيامده و كسى هم به آن نپرداخته است.حتّى امام عسكرى عليه السّلام نيز در رابطۀ با ازدواج فرزندش چيزى نفرموده است.

در پاسخ مى‌گوييم:اگرچه اين‌گونه مسايل جنبۀ شخصى دارند و دانستن يا ندانستن آن،تأثيرى در زندگى ما ندارد،ولى امامان ما بسان انسان‌هاى معمولى نيستند،تا از كنارشان به سادگى عبور كنيم.

بنابراين،اساس بحث از زندگانى شخص آن امام مانعى ندارد؛گرچه به علّت موقعيت استثنايى آن حضرت كه همان پنهان‌زيستى است،آگاهى چندانى نداريم و ناچاريم به همان مقدار از دليل‌ها و سخنان بزرگان دين بسنده كنيم.