درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٠٢ - معناى لغوى و اصطلاحى«انتظار فرج»

پيش‌درآمد

شادابى و پويايى بشر در طول دوران زندگى فردى و اجتماعى،مرهون نعمت«اميد»و «انتظار»است.اگر انسان،به آينده اميدى نداشته باشد،زندگى برايش مفهوم چندانى نخواهد داشت.آنچه انسان را به زندگى اميدوار مى‌كند و آن را جاذبه‌دار مى‌سازد و نگرانى‌ها و ناراحتى‌ها را براى او آسان مى‌نمايد،انتظار و اميد به آينده‌اى روشن و رشدآفرين است كه در آن،به تمام نيازهاى روحى و جسمى او به طور كامل پاسخ داده شود.آدمى در پرتو همين انتظار و اميد،رنج‌ها و گرفتارى‌ها را تحمل مى‌كند و با كشتى اميد و آرزو در درياى متلاطم و طوفان‌زاى زندگى،به سير خود ادامه مى‌دهد.

شيعه،با بهره‌گيرى از آموزه‌هاى اهل بيت عليهم السّلام،اين اميد و انتظار به آينده را در متعالى‌ترين نوع خود،فراراه انسان‌هاى آزادانديش و آزادى‌خواه قرار داده است.

معناى لغوى و اصطلاحى«انتظار فرج»

«انتظار»،در لغت به معناى چشمداشت و چشم به راه بودن [١]است؛اما در اصطلاح،به معناى چشم به راه بودن براى ظهور واپسين ذخيرۀ الهى و آماده شدن براى يارى او در برپايى حكومت عدل و قسط در سراسر گيتى است.