درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٣٧ - غيبت كبرا

غيبت كبرا

با پايان يافتن دوران"غيبت صغرا"در سال ٣٢٩ ق و رحلت چهارمين سفير حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف،«غيبت كبرا»و به بيان توقيع شريف«غيبت تامه» [١]آغاز شد كه تا امروز ادامه داشته و تا فرا رسيدن روز ظهور آن حضرت نيز ادامه خواهد يافت.

همان‌گونه كه اشاره شد،از اين دوران در روايات با«غيبت تامّه»تعبير شده و اصطلاح«غيبت كبرا»در روايات نيامده است،اگرچه در برخى روايات اشاره شده است كه از دو غيبت حضرت،يكى كوتاه و ديگرى درازمدت است.

برخى ويژگى‌هاى اين غيبت كه آن را از دوران نخست متفاوت مى‌سازد،عبارت است از:

١.طولانى بودن و نامعين بودن مدت اين دوران:برخلاف غيبت صغرا،اين غيبت، زمانى طولانى را در برخواهد گرفت.

٢.نامشخص بودن پايان آن:دورۀ غيبت كبرا محدود خواهد بود؛امّا پايان آن نامشخص است و جز خداوند از آن آگاهى ندارد.

٣.قطع ارتباط ظاهرى با امام زمان عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف در اين دوران:به گونه‌اى كه ارتباط موجود در زمان غيبت صغرا در اين دوران وجود نخواهد داشت.

٤.عامّ بودن نيابت در اين دوران:برخلاف دوران غيبت صغرا كه ارتباط مردم با آن حضرت،از راه نواب خاص صورت مى‌گرفت،در اين دوران ديگر سفارت و نيابت خاص وجود ندارد و يگانه مرجع مردم،نايبان عام آن حضرت هستند؛كه با ملاك‌هايى كه در روايات ذكر شده،قابل تشخيص است.در اين دوران مجتهدان جامع شرايط در جايگاه نايب عام،وظيفه ادارۀ جامعه را بر عهده دارند.

٥.فراگير شدن حاكميت ستم و جور در زمين:از ويژگى‌هاى مهم اين دوران، گسترش ستم است.كه هرچه به گاه ظهور نزديك‌تر مى‌شود بر شدت آن افزوده مى‌شود.