درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٨٤ - شيخيه،بستر پيدايش يك انحراف بزرگ

پيش‌درآمد

شكّى نيست شمار جريان‌هاى انحرافى از مهدويّت-به ويژه در دوران غيبت-بسيار افزون بر آن است كه در مجال يك درس و حتى يك كتاب بگنجد؛ازاين‌رو ناگزير در اين درس فقط به برخى جريان‌هايى اشاره خواهيم كرد كه امروزه از اهميّت بيشترى برخوردار است و علاقه‌مندان را به كتاب‌هاى مفصل ارجاع مى‌دهيم.

يكى از انحراف‌هاى بزرگ و پردامنه در دوران معاصر«بابيّت»و«بهائيت»است؛امّا پيش از پرداختن به اين دو انحراف،لازم است به ريشه‌هاى فكرى‌اى كه باعث پيدايش «بابيت»و«بهائيت»شد،اشاره‌اى كوتاه شود.

شيخيه،بستر پيدايش يك انحراف بزرگ

شيخيه،فرقه‌اى منشعب از شيعيان دوازده امامى است كه براساس تعاليم شيخ احمد احسائى(١١٦٦-١٢٤١ ق)،در نيمه اول قرن سيزدهم پديد آمد.

اساس اين مذهب،مبتنى بر تركيب برخى از افكار عرفانى و عقايد غاليان با اخبار آل محمد عليهم السّلام است.آموزه‌هاى ويژه بنيان‌گذار اين فرقه،غير از آن كه مايه انشعاب داخلى فرقه شد،زمينه‌ساز پيدايش دو فرقه منحرف«بابيت»و«بهائيت»نيز گرديد.