درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢١٠ - ج حركت و تلاش براى گذر از وضع موجود و قرار گرفتن در وضع مطلوب
بنيانهاى اساسى پديدۀ انتظار
پيشتر گفته شد،دست كم سه مؤلفۀ در شكلگيرى انتظار،نقش اساسى دارد:
الف.قانع نبودن از وضع موجود
بدون ترديد وضع موجود در عصر غيبت،داراى كاستىهايى است كه هر انسان كمالطلب را ناراضى خواهد كرد.اين كاستىها به طور عمده از عدم حضور ظاهرى امام ناشى شده است.
در باور شيعه است كه آخرين پيشواى معصوم به دلايلى كه برخى از آنها بر ما پوشيده است،غايب شده است. [١]اين پنهان بودن باعث شده است جامعه بشرى از فوايد ظاهرى آن امام معصوم بىبهره باشد.يك منتظر راستين،كسى است كه نه فقط به سبب محروم بودن خود از حضور ظاهرى امام وضع موجود را برنمىتابد كه محروم بودن جامعه بشرى از نعمت حضور ظاهرى امام نيز او را آزار مىدهد.او بر خود لازم مىداند همۀ عواملى را كه باعث غيبت آن حضرت شده است،به اندازه توان خود برطرف كند.
ب.اميد و توقع دستيابى به وضع مطلوب
يكى از نعمتهاى بزرگ خداوند در نهاد انسان،كمالطلبى او است،به گونهاى كه تمام فعاليتهاى خود را در سمت آن،سوق مىدهد.
ج.حركت و تلاش براى گذر از وضع موجود و قرار گرفتن در وضع مطلوب
انسان،به دليل دارا بودن ظرفيتهاى فراوان،همواره در جهت رشد معنوى و فكرى خود در تلاش است.او در انتظار،در پى روزگارى است كه زمينهها و شرايط دست به هم داده،تمام قوههاى او در جهت رشد و تعالى به فعليت رسد.
از سوى ديگر،شكى نيست كه غيبت آخرين پيشواى معصوم،باعث مىشود برخى از راههاى كمال بر انسان و جامعه بسته شود.در انتظار،اميد به دستيابى وضع بهتر، مؤلفهاى اساسى است كه انسان را از ركود و خمودگى برحذر مىدارد و او را به تلاش در راه رسيدن به وضع مطلوب وامىدارد.در اين صورت،اگر به دلايلى به وضع
[١] .شيخ كلينى،كافى،ج ١،ص ٣٣٨،ح ٩؛نعمانى،الغيبة،ص ١٦٦،ح ٦.