درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٣١ - ٤ آماده باش دائمى

كلمات و لقلقۀ زبان نيست؛گرچه خواندن دعا هم ثواب مخصوصى دارد؛ بلكه منظور،توجۀ قلبى دائم به معنا و مفهوم اين دعا و توجه به اين است كه در دورۀ غيبت،امر دين و دين‌دارى و اعتقاد صحيح به غيبت و امامت،كار دشوارى است كه فقط از آدم اهل يقين و با استقامت ساخته است.

يگانه كسى كه از درياى معرفت پروردگار چشيده باشد و به قلزم شناخت پيامبر و ائمه و امام غايب عليهم السّلام دستى رسانده و از كج‌راه‌هاى گمراهى و سرگردانى پرهيز كرده باشد،سختى‌هاى دورۀ غيبت را به آسانى تحمل خواهد كرد و ناباورى‌ها،برايش به يقين مبدل خواهد شد. [١]

٤.آماده باش دائمى

از مهم‌ترين وظايف دوران غيبت،آمادگى دائمى و راستين است.دراين‌باره در كتاب‌هاى روايى روايات فراوانى وجود دارد.

امام باقر عليه السّلام ذيل آيۀ شريف اِصْبِرُوا وَ صٰابِرُوا وَ رٰابِطُوا فرمود:

اصبروا على أداء الفرائض و صابروا عدوّكم و رابطوا إمامكم المنتظر؛ [٢]

بر انجام واجبات شكيبايى كنيد و برابر دشمنان،يك‌ديگر را يارى نماييد و براى يارى پيشواى منتظر،همواره آمادگى خود را حفظ كنيد.

برخلاف تصور برخى كه«رابطوا»را بر ايجاد ارتباط و ملاقات با حضرت معنا كرده‌اند، اين واژه به معناى آمادگى براى مبارزه است. [٣]

از سخنان معصومان عليهم السّلام به دست مى‌آيد،مرابطه بر دو گونه است:

گونه اوّل:آن است كه گروهى از مسلمانان در مرزهاى كشورهاى اسلامى براى دفع دشمنان آماده باشند.

گونه دوم:آن است كه مؤمنان در هر حال،منتظر فرج معصومان عليهم السّلام باشند،و در تسليم و اطاعت امر آن‌ها و صبر بر طول زمان ظهور و فرج و در آنچه در حال استتار