درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٤٦ - ١ دوران زندگى با امام عسكرى عليه السّلام(٢٥٥-٢٦٠ ق)
اما دليل نخست؛با توجه به اين كه اين رخداد طبق نقل ياد شده در چهار سالگى حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف بوده و آن حضرت چهار سال در حمايت پدر بزرگوار بدون هيچ اتفاق تغييرى در شرايط زندگى كرده است،لزومى نداشته است آن حضرت اين حمايت جدّى را از دست بدهد.افزون بر آن،اين كه امام عسكرى عليه السّلام به مناسبتهاى مختلف، فرزند خود را به افراد مورد اطمينان نشان مىداد،تا پس از وى مشكل چندانى پيش نيايد و اين،با دور كردن حضرت از خود سازگارى ندارد.
ديگر اين كه از برخى روايات استفاده مىشود آن حضرت،حتى در دوران پدر به صورت معجزهآسا پنهان مىشد [١]و اين،با نگرانى امام عسكرى عليه السّلام منافات دارد.
سرانجام،اين كه رواياتى حكايت از نمازخواندن آن حضرت بر پيكر پدر دارد.البته بازگشت آن حضرت از مدينه پيش از رحلت پدر گزارش نشده است.
اما دليل دوم؛اين دليل نيز قابل پذيرش نيست؛چرا كه در روايت به روشنى بيان شده است آن حضرت پس از رحلت پدر در مدينه خواهد بود،بنابراين رفتن آن حضرت به مدينه پس از رحلت امام عسكرى عليه السّلام اتفاق افتاده است.
دليل سوم نيز اين كه رواياتى محل ظهور را مكه دانسته است؛پس حضرت در دوران پدر در مدينه زندگى مىكرده است كه كاملا غير قابل پذيرش است؛چرا كه روايات فراوانى سخن از دو غيبت به ميان آورده و به ويژه يكى از غيبتها را بسيار طولانى دانسته است.همانگونه كه گفته خواهد شد،در رواياتى به محل زندگى آن حضرت در اين دوره اشاره شده است.علاوه بر آن كه محل ظهور مكه دانسته شده است و به حضور آن حضرت در چهار سالگى در مدينه-به اين مناسبت-ربطى نخواهد داشت.
اما اين كه چون در روايات آمده است،حضرت هر سال هنگام مناسك حج به مكه مىرود،پس در چهار سالگى به طور حتم در مدينه حضور داشته است،سخنى شگفتآور است.
[١] .ر.ك:شيخ صدوق،كمال الدين و تمام النعمة،ج ٢،ص ١٦٤.