درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٧٢ - پيشدرآمد

پيش‌درآمد

پيش‌تر ياد شد،حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف داراى دو غيبت است؛يكى كوتاه و ناتمام و ديگرى طولانى و تمام.

امّا اين كه چرا چنين شد؟بايد توجه داشت اگر آن غيبت،يكباره رخ مى‌نمود،ضربه سنگينى به پايگاه‌هاى مردمى و طرفداران امامت وارد مى‌شد؛زيرا مردم،پيش از آن با امام خود ارتباط داشتند و در مشكلات به او رجوع مى‌كردند؛اگر ناگهان امام غايب مى‌شد و مردم احساس مى‌كردند ديگر به رهبر فكرى و معنوى خود دسترسى ندارند، ممكن بود همه چيز از دست برود و آن جمع به تفرقه دچار شوند.

بنابراين لازم بود كه براى«غيبت تامّه»زمينه‌سازى شود،تا مردم به تدريج با آن خو بگيرند و خود را براساس آن بسازند.با غيبت صغرا،در واقع اين زمينه‌سازى صورت گرفت.در اين زمان،امام مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف از ديده‌ها پنهان بود؛ولى از راه نمايندگان،وكيلان و ياران مورد وثوق با شيعيان خود ارتباط داشت. [١]

رفته‌رفته پس از گذشت ٦٩ سال،با پديد آمدن آمادگى،آن حضرت در پرده پنهان‌زيستى تمام،قرار گرفت.