درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٥١ - ٢ براى امتحان و آزمايش انسانها

جابر جعفى مى‌گويد به امام باقر عليه السّلام عرض كردم فرج شما چه هنگام خواهد بود؟ حضرت فرمود:

هيهات هيهات لا يكون فرجنا حتّى تغربلوا ثمّ تغربلوا ثمّ تغربلوا يقولها ثلاثا حتّى يذهب الكدر و يبقى الصّفو؛ [١]

هيهات،هيهات[و سه بار تكرار كرد]فرج ما فرا نمى‌رسد تا زمانى كه شما غربال شويد،تا خداوند ناخالصى‌ها را محو و نابود كند و آنچه خالص و زلال است باقى نهد.

على بن جعفر از برادرش امام كاظم عليه السّلام روايت كرده است كه فرمود:

هرگاه پنجمين پيشوا از سلاله هفتمين پيشوا ناپديد شود،پس خدا را خدا را مواظب باشيد!در حفظ دين و آيين خود.در نظر داشته باشيد،هيچ‌كس شما را از دينتان جدا نسازد.فرزندم صاحب الأمر،ناگزير داراى غيبتى خواهد بود، تا كسى‌كه به اين امر قائل است از آن بازگردد.همانا آن،آزمايشى از جانب خدا است كه خداوند خلق خود را به آن وسيله مى‌آزمايد. [٢]

روشن است كسانى در اين امتحان بزرگ سربلند خواهند بود كه داراى مرتبت والايى از ايمان و عمل صالح باشند و كسانى‌كه در اين امور دچار كاستى باشند،بيشتر دچار لغزش و سقوط خواهند شد.

امام صادق عليه السّلام تبلور اين حقيقت را چنين بيان كرده است:

و اين گونه است كه غيبت قائم طولانى خواهد بود،تا اين‌كه حق محض آشكار شود و ايمان از كدورت‌ها و پيرايه‌ها صاف و زلال گردد.اين آشكار شدن،با بازگشت افرادى صورت مى‌پذيرد كه داراى طينت ناپاكى هستند از پيروان ظاهرى اهل بيت عليهم السّلام؛يعنى همان‌ها كه ترس نفاق بر آن‌ها مى‌رود. [٣]