درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٦٠ - پيشدرآمد

بدون شكّ به همان ميزان كه موجودات در هنگام پديد آمدن،نيازمند فيض الهى هستند، در دوام و استمرار وجود نيز نيازمند فيض خداوندى هستند.

در روايات فراوانى پيشوايان معصوم عليهم السّلام واسطه‌هاى فيض الهى معرفى شده‌اند.

بدون هيچ توضيحى به روايتى اشاره مى‌كنيم كه امام صادق عليه السّلام از پدرش و او از امام سجّاد عليه السّلام نقل كرده است كه فرمود:

ما پيشوايان مسلمين و حجّت‌هاى خداوند بر جهانيان و سرور مؤمنان و رهبر سپيدجبينان و مولاى اهل ايمانيم.و ما امان اهل زمينيم همچنان كه ستارگان امان اهل آسمانند.و ما كسانى هستيم كه خداوند به واسطۀ ما آسمان را نگاه داشته تا بر زمين نيفتد،مگر به اذن او و به واسطۀ ما زمين را نگاه داشته كه اهلش را نلرزاند.به سبب ما باران را فرو فرستد و رحمت را منتشر كند و بركات زمين را خارج سازد.و اگر نبود كه ما بر روى زمينيم،اهلش را فرو مى‌برد. [١]

پس به سبب وجود امام و پيامبر عليهم السّلام است كه نه فقط ما،كه جهان هستى از بركت فيض‌هاى الهى بهره‌مند مى‌شوند.

امام صادق عليه السّلام درباره حضور حجّت بر روى زمين مى‌فرمايد:

لو بقيت الأرض بغير إمام لساخت [٢]؛

اگر زمين بدون امام بماند،فرو مى‌ريزد.

آن حضرت،در سخنى ديگر به جزئيات بيشترى دربارۀ فوايد تكوينى امام اشاره فرموده است:

...بنا أثمرت الأشجار و أينعت الثّمار و جرت الأنهار و بنا ينزل غيث السّماء و ينبت عشب الأرض و بعبادتنا عبد اللّه و لو لا نحن ما عبد اللّه... [٣]؛

...به سبب ما درختان ميوه مى‌دهند و ميوه‌ها به ثمر مى‌رسند و رودها جارى مى‌شوند،و به سبب ما ابر آسمان مى‌بارد و گياهان از زمين مى‌رويند و به بندگى ما خداوند پرستيده مى‌شود و اگر ما نبوديم،هرگز خداوند پرستيده نمى‌شد....

بدين‌سان بهره‌مندى همۀ آفريده‌ها از هستى و ادامۀ وجود،بستۀ به وجود حجّت روى زمين است.