درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٠٧ - ١ انتظار صحيح و سازنده

از روايات انتظار ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف به دست مى‌آيد انتظار ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف نه فقط راه رسيدن به جامعه موعود است؛بلكه خود نيز موضوعيت دارد؛بدان معنا كه اگر كسى در انتظار راستين به سر برد،تفاوتى ندارد كه به مورد انتظار خويش دست يابد يا دست نيابد.

در اين‌باره شخصى از امام صادق عليه السّلام پرسيد:«چه مى‌فرماييد درباره كسى كه داراى ولايت پيشوايان است و انتظار ظهور حكومت حق را مى‌كشد و در اين حال از دنيا مى‌رود؟» حضرت عليه السّلام در پاسخ فرمود:

هو بمنزلة من كان مع القائم فى فسطاطه».ثم سكت هنيئة،ثم قال:«هو كمن كان مع رسول اللّه؛ [١]

او همانند كسى است كه با حضرت قائم عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف در خيمه او باشد».سپس كمى سكوت كرد و فرمود:«مانند كسى است كه با پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم در مبارزاتش همراه بوده است».

انواع انتظار

به رغم روشنى و قطعيت معناى راستين انتظار،تفاسير و برداشت‌هاى مختلفى از آن ارائه شده است.بخش عمدۀ اين برداشت‌ها،مربوط به فهم انديشوران و دانشمندان و بخش ديگر،مربوط به برداشت برخى شيعيان از مسأله انتظار است.

دو برداشت اصلى و عمده،در اين زمينه،عبارت است از:

١.انتظار صحيح و سازنده

انتظار سازنده،تحرك‌بخش و تعهدآور،همان انتظار راستينى است كه در روايات،آن را«با فضيلت‌ترين عبادت»و«برترين جهاد امت پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم»دانسته‌اند.

مرحوم مظفر در گفتارى كوتاه و جامع،انتظار را اين‌گونه تفسير كرده است كه:

معناى انتظار ظهور مصلح حقيقى و نجات‌بخش الهى حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف اين نيست كه مسلمانان در وظايف دينى خود دست روى دست گذاشته و در آنچه بر آن‌ها واجب