درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢١٢ - ٥ نزديك دانستن ظهور

اعتقادش به آن سست و ضعيف باشد،انتظارش هم به همان اندازه كم و ضعيف و سست خواهد بود و چه بسا به صفر برسد.

پيشوايان معصوم عليهم السّلام با در نظر گرفتن اين نكتۀ اساسى،همواره در سخنان نورانى خود،باور قطعى به ظهور آخرين حجّت الهى را تقويت كرده،از هرگونه نااميدى، ايشان را پرهيز مى‌دادند.

رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم فرمود:

قيامت برپا نمى‌شود،تا اين كه قيام‌كننده‌اى به حق از خاندان ما قيام كند و اين،هنگامى است كه خداوند به او اجازه فرمايد.هركس از او پيروى كند، نجات مى‌يابد و هركس از او سرپيچد،هلاك خواهد شد [١].

٤.دوست داشتن ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف

كسى كه به ظهور امام زمان عليه السّلام معتقد است و وقوع آن را هم نزديك مى‌بيند،هرقدر ظهور موعود را بيشتر دوست بدارد،انتظارش براى آن بيشتر خواهد بود و اگر آن را خوش نداشته باشد،انتظارش ضعيف و سست مى‌شود.اين دوست داشتن فقط زمانى به وجود مى‌آيد كه مؤمنان،تصوير روشنى از زمان ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف داشته باشند، تا اين كه نه فقط از آن نهراسند،بلكه براى وقوعش لحظه‌شمارى كنند.

متأسفانه تصويرسازى دوران ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف همواره از افراطها و تفريطهايى برخوردار بوده است.گاهى دوران حكومت آن حضرت را سخت‌ترين و تلخ‌ترين دوران ياد مى‌كنند و گاهى آن دوران را دوران رفاه و آسايش و تن‌پرورى معرفى مى‌نمايند كه بدون ترديد،هر دو تصوير،زيان‌هاى خود را در باورهاى جامعه گذاشته است.

٥.نزديك دانستن ظهور

اگرچه انتظار با مؤلفه‌هاى ياد شده تحقق مى‌يابد،نزديك دانستن ظهور حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف مى‌تواند بر شدت انتظار افزوده،آمادگى فرد را افزايش دهد.