درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٨٥ - مقام علمى و اجازه روايت

شيخ احمد،مشهور به«احسايى»،فرزند زين الدين بن ابراهيم در رجب ١١٦٦ ق،در منطقه«احساء»در شرق عربستان چشم به جهان گشود و در ذى قعده سال ١٢٤١ ق به ديار باقى شتافت.

احسايى،در سال ١١٨٦ ق براى تحصيل علم رهسپار عتبات شد.وى افزون بر فقه و اصول و حديث،در طب و نجوم و رياضى قديم و علم حروف و اعداد و طلسمات و فلسفه مطالعاتى داشته است.

شيخ احمد در سال ١٢٢١ ق عازم زيارت مشهد رضوى شد و در راه بازگشت،در يزد توقفى كرد.اهل يزد،از او استقبال گرمى به عمل آوردند و وى به اصرار ايشان،در يزد مقيم شد و شهرت بسيارى كسب كرد. [١]

در اين زمان كه آوازه احسايى در ايران پيچيده بود،فتحعلى شاه قاجار از وى براى اقامت در تهران،دعوت به عمل آورد.احسايى ابتدا دعوت شاه را نپذيرفت؛اما سرانجام به تهران رفت؛ولى اصرار شاه را مبنى بر مقيم شدن در تهران نپذيرفت و در سال ١٢٢٣ ق به همراه خانواده‌اش به يزد بازگشت.

احسايى در سال ١٢٢٩ ق در راه زيارت عتبات،به كرمانشاه وارد شد و با استقبال مردم و حاكم كرمانشاه روبه‌رو گشت.كه وى را به اقامت راضى كرد.اقامت او در كرمانشاه ده سال طول كشيد.

شيخ احمد در سال ١٢٤١ ق راهى مكه شد؛اما در دو منزلى مدينه درگذشت و در قبرستان بقيع دفن گرديد. [٢]

مقام علمى و اجازه روايت

شيخ احمد،تا بيست سالگى در«احساء»علوم دينى متداول را فرا گرفت؛اما از زندگى تحصيلى وى چيزى در دسترس نيست.برخى از شيخى مذهبان بر اين عقيده‌اند كه وى در مراحل بعد،استاد خاصى نداشت و استفاده‌هاى او،از مجالس درس عالمان،تحصيل