درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٠٤ - ١-٢ برترين عبادت

مجموعۀ باورهاى تمام پيروان اديان آسمانى به چشم مى‌خورد،بين مسلمانان نيز از اهميّت ويژه‌اى برخوردار است.

جايگاه انتظار در فرهنگ شيعه

در يك بررسى كوتاه،رواياتى كه سخن از انتظار گفته‌اند،به دو دسته كلى تقسيم مى‌شود:

١.انتظار فرج به معناى عامّ

در اين معنا،آموزه‌هاى دينى بر آن است تا افزون بر بيان فضيلت«گشايش عمومى»و اميد به آينده،و سوق انسان‌ها به اين عرصه،نوميدى را نيز مورد نكوهش قرار داده،از ورود جوامع بشرى به آن جلوگيرى كند.

اهتمام آموزه‌هاى اسلامى در بيان معناى عام انتظار و اميد،تا بدان حد بوده كه از آن با بلندترين عنوان‌ها ياد نموده،ارزش‌هاى شگفت‌آورى براى آن ذكر كرده است.برخى از اين عنوان‌ها بدين قرار است.

١-١.عبادت و بندگى

قرآن و اهل بيت عليهم السّلام،به ما مى‌آموزند كه هدف از آفرينش،بندگى خداوند است. [١]

رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم يكى از نمودهاى اين بندگى را انتظار گشايش دانسته،مى‌فرمايد:

انتظار الفرج عبادة؛ [٢]

انتظار فرج عبادت است.

از آن‌جا كه بيشتر عبادت‌ها در شمار رفتار انسان است،مى‌توان نتيجه گرفت اين‌جا نيز مقصود از انتظار،مجموعه رفتارى خاص است.

١-٢.برترين عبادت

برخى عبادت‌ها بر برخى ديگر برترى دارد؛ازاين‌رو انجام آن،افزون بر آن،كه مورد تأكيد آموزه‌هاى دينى است،از پاداش افزون‌ترى نيز برخوردار است و نقش آن،در سازندگى انسان بيشتر است.