درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٦٧ - امام غايب،بسان خورشيد پشت ابر

نخست،در بيان نورانى رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم،آن‌گاه ششمين پيشواى شيعيان، امام صادق عليه السّلام و سرانجام در بيانى نورانى از واپسين حجت الهى حضرت مهدى عجّل اللّه تعالي فرجه الشريف به اين تشبيه زيبا،اشاره شده است كه به آن‌ها مى‌پردازيم:

١.جابر بن عبد اللّه انصارى از پيامبر گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم پرسيد:«آيا شيعيان در زمان غيبت قائم از وجود مبارك او بهره‌مند مى‌شوند؟»پيامبر صلّى اللّه عليه و اله و سلّم در پاسخ فرمود:

اى والذى بعثنى بالنّبوة انّهم يستضيئون بنوره و ينتفعون بولايته فى غيبته كانتفاع النّاس بالشّمس و ان تجلّلها سحاب.يا جابر!هذا من مكنون سرّ اللّه و مخزون علمه،فاكتمه الاّ عن اهله؛ [١]

آرى!سوگند به خدايى كه مرا به نبوّت برانگيخت!آنان در غيبت او،از نورش روشنايى مى‌گيرند و از ولايت او،بهره‌مند مى‌شوند؛همانند بهره‌مندى مردم از خورشيد؛اگرچه ابرها چهره آن را بپوشانند.اى جابر!اين از اسرار پوشيده خداوند و از علوم ذخيره شده او است.آن را مخفى كن،مگر از اهلش.

٢.سليمان بن اعمش از امام صادق عليه السّلام و او از امام باقر عليه السّلام و او از امام سجاد عليه السّلام چنين نقل كرده است كه فرمود:

زمين از آفرينش آدم تاكنون و تا هميشۀ تاريخ،از حجّت خدا تهى نخواهد بود؛خواه حجّت حق،ظاهر و آشكار و شناخته شده باشد يا بنا به مصالحى، نهان و پوشيده.تا رستاخيز نيز چنين خواهد بود كه اگر جز اين باشد،خداى يگانه پرستيده نمى‌شود. [٢]

سليمان مى‌گويد:گفتم:«سرورم!مردم چگونه از امام غايب از نگاه،بهره‌ور مى‌شوند؟»

حضرت فرمود:

همان‌گونه كه از خورشيد زمانى كه ابرها آن را مى‌پوشانند،بهره مى‌برند.