درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٠٦ - ٢ انتظار فرج به معناى خاص

درباره اهميّت انتظار فرج-افزون بر آنچه مورد اشاره قرار گرفت-به رواياتى بر مى‌خوريم كه بسى شگفتى‌آور است و آن،اين كه انتظار را فقط«جهاد»كه«برترين جهاد» دانسته است.از اين نوع روايات نيز به خوبى استفاده مى‌شود انتظار،از نوع عمل است.

رسول گرامى اسلام صلّى اللّه عليه و اله و سلّم برترين جهاد بودن انتظار فرج را اين‌گونه بيان فرموده است:

افضل جهاد امّتى انتظار الفرج؛ [١]

برترين جهاد امت من انتظار گشايش است.

در مقابل آموزه‌هاى بالا،يأس و نااميدى از رحمت پروردگار،به شدت مذمت شده و در شمار گناهان بزرگ به حساب آمده است. [٢]

٢.انتظار فرج به معناى خاص

در اين معنا،انتظار به معناى چشم به راه بودن آينده‌اى با تمام ويژگى‌هاى يك جامعه، مورد رضايت خداوندى است كه يگانه مصداق آن دوران حاكميت آخرين ذخيرۀ الهى وجود مقدّس حضرت ولى عصر عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف است.

برخى سخنان معصومان عليهم السّلام در اين‌باره اين‌گونه است:

امام باقر عليه السّلام-آن‌گاه كه دين مورد رضايت خداوند را تعريف مى‌كند-پس از شمردن امورى مى‌فرمايد:

...و التّسليم لامرنا و الورع و التّواضع و انتظار قائمنا...؛ [٣]

...و تسليم به امر ما،و پرهيزكارى و فروتنى،و انتظار قائم ما....

امام صادق عليه السّلام فرمود:

عليكم بالتّسليم و الرّدّ الينا و انتظار امرنا و امركم و فرجنا و فرجكم؛ [٤]

بر شما باد به تسليم و رد امور به ما و انتظار امر ما و امر خودتان و فرج ما و فرج خودتان.