درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٧٦ - ١ عثمان بن سعيد عمرى

اگرچه در نيابت خاص ويژگى‌هايى در نظر بود،آنچه داراى اهميّت ويژه‌اى بود، رازدارى نواب خاص بود.

شيخ طوسى در كتاب الغيبة نوشته است:

عده‌اى از ابوسهل نوبختى پرسيدند:«چطور شد امر«نيابت»به ابو القاسم حسين بن روح واگذار شد؛ولى به تو واگذار نگرديد؟»او پاسخ داد:«آنان [ ائمه اطهار عليهم السّلام]بهتر از هركس مى‌دانند چه كسى را به اين مقام برگزينند.

من آدمى هستم كه با دشمنان،رفت‌وآمد دارم و با ايشان مناظره مى‌كنم.اگر آنچه ابو القاسم بن روح درباره امام مى‌داند،مى‌دانستم،شايد در بحث‌هايم با دشمنان و جدال با آنان،مى‌كوشيدم دليل‌هاى بنيادى را بر وجود امام ارائه كنم و در نتيجه محل اقامت او را آشكار سازم؛اما اگر ابو القاسم،امام را در زير جامه خود پنهان كرده باشد،و بدنش را با قيچى قطعه‌قطعه كنند تا او را نشان دهد،هرگز چنين نخواهد كرد». [١]

سفيران چهارگانه(خاص)

در مدت غيبت صغرا-طبق ديدگاه مشهور-چهار سفير يا نايب خاص،درخواست‌هاى مردم را به حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف و نيز نامه‌ها و توقيعات آن حضرت را به مردم مى‌رساندند و خود به زيارت ايشان نايل مى‌شدند.اين سفيران يا نواب چهارگانه،به ترتيب عبارتند از:

١.عثمان بن سعيد عمرى

نخستين نايب خاص حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف ابو عمرو عثمان بن سعيد عمرى بود.شيخ طوسى،درباره سفيران حضرت و اوّلين ايشان چنين نوشته است:

سفيرانى كه از جانب ائمه اطهار عليهم السّلام به نيكى ياد شده‌اند؛نخستين آنان مرد بزرگوارى است كه حضرت امام هادى عليه السّلام و امام عسكرى عليه السّلام او را توثيق فرموده‌اند و او،شيخ موثق ابو عمر عثمان بن سعيد عمرى است. [٢]