درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ٢٨ - كودكان نابغه،انسانهايى استثنايى

البته حافظۀ شيعه‌هاى راستين،آموزه‌هاى پيشوايان معصوم عليهم السّلام پيشين را كه با اقداماتى مناسب،براى اين امر زمينه‌سازى كرده بودند [١]،هرگز فراموش نكرده بود.

اين زمينه‌سازى هرچه به زمان ولادت حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف نزديك‌تر مى‌شود،شتاب بيشترى به خود مى‌گرفت،به گونه‌اى كه امام عسكرى عليه السّلام هرگاه موقعيت را مناسب مى‌يافت فرزند خود را معرفى و به جانشينى وى تصريح مى‌نمود.

كودكان نابغه،انسان‌هايى استثنايى

افزون بر پيامبران و پيشوايان معصوم عليهم السّلام كه به تأييد الهى داراى ويژگى‌هاى خاصى هستند،بين انسان‌هاى معمولى نيز كسانى يافت مى‌شوند كه داراى نبوغ خاصى هستند كه آن‌ها را از ديگران متمايز مى‌كند.

يكى از پژوهشگران معاصر پس از بيان آيات و روايات،از كودكان نابغه به عنوان مؤيد رخداد فوق ياد كرده،افرادى چون ابو على سينا،فاضل هندى،توماس يونگ،را فقط نمونه‌اى از اين گونه انسان‌ها دانسته است. [٢]

برآيند سخن آن كه:امامت مانند نبوّت موهبتى الهى است كه خداى متعال به بندگان برگزيده و شايستۀ خود بخشيده است و در اين بخشش سن و سال،دخالتى ندارد؛از اين رو امر پيشوايى در كودكى،نه فقط امرى بعيد نيست كه در طول تاريخ ميان پيامبران الهى عليهم السّلام،سابقه‌اى ديرينه دارد.و كسانى كه جهت خرده‌گيرى بر پيروان مكتب اهل بيت عصمت و طهارت عليهم السّلام اين مطلب را دستاويز خود قرار داده‌اند،در بيان پيامبرى برخى پيامبران و نبوغ برخى بزرگان دين و دانش هيچ ترديدى به خود راه نداده‌اند.