درسنامه مهدویت - سلیمیان، خدامراد - الصفحة ١٨٠ - ٦ احمد بن هلال كرخى

عباسى رسيد.«راضى»هم دستور داد او را دستگير كرده و به قتل رساندند؛بدين‌گونه شيعيان از شرّ او راحت شدند. [١]اين اتفاق،سال ٣٢٣ ق رخ داد. [٢]

٦.احمد بن هلال كرخى

احمد بن هلال،اهل روستاى بزرگى از منطقه«نهروان»بود كه ميان واسط و بغداد قرار دارد.گفته شده است:وى از ياران حضرت هادى عليه السّلام يا امام عسكرى عليه السّلام بود.به غلو مشهور به علو و مورد لعن و نفرين ابدى است.

نخست از افراد مورد اطمينان حضرت عسكرى عليه السّلام و از اصحاب خاص و روايت كننده از امامان معصوم عليهم السّلام بود.٥٤ مرتبه به زيارت خانه خدا رفت كه بيست مرتبه آن با پاى پياده بود.

امّا دچار كژى شد؛به گونه‌اى كه حضرت عسكرى عليه السّلام او را بسيار نكوهش كرد و درباره‌اش فرمود:«از اين صوفى رياكار و بازيگر پروا كنيد». [٣]

برخى نيز اين جمله را در نكوهش او،از جانب حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف دانسته‌اند كه در هر حال نشانگر پليدى و گمراهى اين مرد است.

او تا زمان نيابت محمد بن عثمان زيست و با سماجت بسيار،سفارت آن جناب را انكار كرد.توقيع مباركى از جانب حضرت مهدى عجّل اللّه تعالى فرجه الشريف دربارۀ لعن و نفرين بر او و لزوم اظهار بيزارى از كارهايش صدور يافته است. [٤]

بيشتر كتاب‌هاى رجالى،او را به«عبرتايى»ملقب مى‌دانند. [٥]شيخ طوسى در كتاب الغيبة وى را«كرخى»نامگذارى كرده و به او«بغدادى»نيز گفته شده است.