٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٧٣ - زن و ولايت سياسى و قضايى آیت الله محمد مهدى آصفى

را براى شركت در اين مسابقات و كارهاى نظامى توانا نموده است مردان را بر زنان برترى مطلق مى‌بخشد. هر گز چنين نيست، بلكه اين موارد از قبيل اختلاف آفرينش در دو جنس است كه در مسير زندگى سبب اختلاف رفتار و كردار مى‌شود؛ چون زن بر كارهايى كه مرد توان انجام آن را ندارد، قدرت دارد و بالعكس. پس زن و مرد تكامل بخش همديگر و مكمّل رفتار يكديگرند.

آنچه تاكنون گفتيم در خصوص آفرينش دو جنس و رفتار آن دو در زندگى بود؛ ولى از جهت پاداش، قرب و ارزش نزد خداوند، زن و مرد در معيارهاى اطاعت و تقوا و اعمال صالح يكسانند. همان پاداشى كه مرد در مقابل انجام كارهاى اختصاصى خود نظير جهاد، امامت، ولايت، حكومت، قضاوت و انجام كارهاى عمومى دريافت مى‌كند، بدون هيچ كم و كاستى به زن به سبب انجام كارهاى اختصاصى خود تعلّق مى‌گيرد.

اينك توجّه شما را به سخن رسول خدا (ص) به اسماء بنت يزيد ـ كه زنى از انصار و نماينده زنان به سوى رسول خدا (ص) بوده است، جلب مى‌كنيم. اين روايت ـ كه بيهقى در سنن خود نقل كرده ـ شايسته دقّت و تأمل است تا ديدگاه واقعى اسلام در باره زن و چگونگى زندگى وى مشخص گردد.

بيهقى از اسماء بنت يزيد ـ كه زنى انصارى بود ـ چنين روايت كرده است: اسماء به محضر رسول خدا كه ميان اصحاب خود نشسته بود شرفياب شد و عرض كرد: جان من و مادرم به فدايت! من فرستاده زنان به سوى شما هستم. بدان ـ جانم به فدايت ـ هر زنى كه در شرق و غرب عالم سخنان مرا بشنود و به جاى من باشد اين درد دل را دارد و مايل است اين سؤال را از شما بپرسد كه خداوند شما را به درستى به سوى مردان و زنان مبعوث كرده است. پس ما به تو و به خدايى كه تو را فرستاده ايمان آورده‌ايم. ما زنان در خانه محصور و مستور هستيم، درخانه‌هاى شما مى‌نشينيم و شهوت شما را ارضاء مى‌كنيم، براى شما بچه مى‌آوريم و آنها را بزرگ مى‌كنيم و شما مردان به واسطه حضور در نماز جمعه و جماعت، عيادت بيماران، تشييع جنازه، انجام حجّ‌هاى پى در پى و مهم‌تر از همه با شركت در جهاد در راه خدا بر ما برترى يافته‌ايد. اگر يكى از شما مردان به حج يا عمره