تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢ - صراط مستقيم

خداوند جهان را بدين طريق آفريده است اراده چيزى مى‌كند و مى‌گويد «موجود شو» آن چيز نيز موجود مى‌شود. پس آفرينش او به صدور چيزى از او نيست.

[٣٦] اما رسالت عيسى آن نبود كه مردم را به پرستش خود بخواند بلكه عيسى مردم را به پرستش خدا مى‌خواند. اگر عيسى خدا بود، چگونه ممكن است خدا مردم را به پرستش ديگرى دعوت كند؟

صراط مستقيم‌

وَ إِنَّ اللَّهَ رَبِّي وَ رَبُّكُمْ فَاعْبُدُوهُ هذا صِراطٌ مُسْتَقِيمٌ‌ و اللَّه پروردگار من و پروردگار شماست. پس او را بپرستيد كه راه راست اين است.

در اينجا سؤالى مطرح مى‌شود: در اين آيه رابطه بين دو جمله چگونه است؟

جمله اول مى‌گويد: «اللَّه پروردگار من و پروردگار شماست پس او را بپرستيد» و جمله دوم مى‌گويد: «اين است راه راست».

رابطه عمل به فكر است و در نتيجه رابطه زندگى دنياست با آخرت. ايمان تو به خدا و عبوديت مطلق تو در برابر او نقشه مسير تو را در زندگى ترسيم مى‌كند، و راه تو را براى رسيدن به خدا روشن مى‌سازد. كه همان صراط مستقيم باشد. چون/ ٤٦ خدا را- تنها خدا را- پرستش كردى در برابر خود همان راه راستى را كه تو را به خدا مى‌رساند گشوده‌اى ولى اگر خدا نپرستى زندگى تو از مسير صحيح خود منحرف خواهد شد و تو نمى‌توانى به اهدافت برسى. اين است رابطه ميان اين دو جمله در آن آيه.

با آن كه رسالت عيسى چنين رسالتى بود ولى قوم او درباره او سخت اختلاف كردند. تا آن گاه كه قسطنطين امپراتور روم دو هزار و صد و هفتاد تن از اسقفها را در مجمع بزرگى گرد آورد و سؤالاتى مطرح كرد حاكى از اين كه عيسى كيست؟

جمعا ده رأى مختلف ارائه شد. بعضى گفتند: عيسى خداست كه به زمين آمد، سپس به آسمان باز گرديد. بعضى گفتند كه عيسى پسر خداست و ما را دو