تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٥ - شرح آيات

آتش جهنم حرارتش پيش از اينهاست. در حديث شريف آمده است كه در ماه رمضان از تشنگى و گرسنگى خود تشنگى و گرسنگى قيامت را به ياد بياوريد.

هر گونه دشوارى و خطر كه در اين جهان مى‌بينيم همه نشانى از عذاب خدا هستند كه اگر قرآن را پيروى كنيم و به يمن پيروى آن فرق ميان حق و باطل را دريابيم و حلال و حرام را بشناسيم و خير و شر را تميز دهيم رهايى از آن عذاب ممكن خواهد بود و گرنه، راهى به رهايى نيست.

وَ لَئِنْ مَسَّتْهُمْ نَفْحَةٌ مِنْ عَذابِ رَبِّكَ لَيَقُولُنَّ يا وَيْلَنا إِنَّا كُنَّا ظالِمِينَ‌ اگر شمه‌اى از عذاب پروردگارت به آنها برسد خواهند گفت: واى بر ما كه ستمكار بوده‌ايم.»/ ٣٢٧ اولين اثر عذاب خدا كه بر مغرضين و معاندين نازل مى‌شود اين است آن حالت مستى و بى‌خبرى را كه بر عقولشان سيطره انداخته بود، از ميان مى‌برد.

حالت غرور و شيفتگى كه به دنيا داشتند از ميان مى‌رود و بر سر عقل مى‌آيند آن گاه مى‌گويند دريغا كه خود را در معرض هلاك قرار داديم و از مسئوليتى كه بر عهده ما بود سرباز زديم و در اداء امانت سستى ورزيديم.

[٤٧] وَ نَضَعُ الْمَوازِينَ الْقِسْطَ لِيَوْمِ الْقِيامَةِ فَلا تُظْلَمُ نَفْسٌ شَيْئاً در روز قيامت ترازوهاى عدل را تعبيه مى‌كنيم و به هيچ كس ستم نمى‌شود.» اين همان شمه‌اى است كه از آن سخن رفته بود. پاداش اعمال خود را در روز قيامت خواهند ديد. اگر عملشان خير بوده جزايشان هم خير است و اگر عملشان شر بوده جز ايشان هم شر است. و بارى تعالى به هيچ كس ستم روا نمى‌دارد.

ترازوى عدل، مردان خدا و پيامبران و اوصياء هستند. [٧] اينان را خداوند به شهادت مى‌گيرد و اعمال هر كس با اعمال آنان مقايسه مى‌شود و سيرت و طريقت هر كس با سيرت و طريقت آنان سنجيده مى‌آيد.