«ملائكه به استقبال آنها مى‌روند سوار ناقه‌هايى از ناقه‌هاى بهشت بر اين ناقه‌ها جهازهايى است كه طلا و مرصع به مرواريد و ياقوت. و جلهايى از استبرق و سندس و افسارهايى از ياقوتهاى ارغوانى/ ١٠٥ و از زبرجد. بهشتيان بر اين ناقه‌ها سوار مى‌شوند و به سوى محشر در پرواز مى‌آيند. با هر يك از آنها هزار ملك از پيش و در طرف راست و چپ در حركتند و در نهايت عزت و اكرام آنها را مى‌برند تا به در بزرگ بهشت رسند بر در بهشت درختى است كه در سايه هر برگ آن صد هزار تن از مردمان جاى گيرند. در طرف راست درخت چشمه‌اى است پاكيزه و گوارا. از آن چشمه جرعه‌اى مى‌نوشند. و خدا با آن آب دلهايشان را از حسد پاك مى‌گرداند و موى صورتشان مى‌ريزد. معنى قول خداوند اين است كه مى‌فرمايد «وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ شَراباً طَهُوراً» آن گاه به چشمه ديگرى كه در جانب ديگر درخت است مى‌روند و در آن غسل مى‌كنند و هر كه در آب آن چشمه غسل كند هرگز نخواهد مرد».

سپس گفت

«آنها را در برابر عرش نگه ميدارند، در حالى كه از هر آفت و مرضى در امانند. نه گرما آسيبشان مى‌رساند و نه سرما. خداى جبار جلّ ذكره به ملائكه‌اى كه با آنها هستند مى‌گويد. دوستان مرا به بهشت بريد و آنها را با كسانى كه اصحاب سيئات و حسنات‌اند نگاه نداريد. ملائكه آنها را به بهشت مى‌برند. چون به در بزرگ بهشت رسند بر در حلقه زنند از آن آوازى برخيزد. از آن آواز همه حوريانى كه خدا براى اولياء خود آفريده است به وجد آيند و به يكديگر گويند اولياء خدا آمدند. درهاى بهشت را مى‌گشايند و اينان به بهشت داخل مى‌شوند.

همسرانشان از حوريان و آدميان به پيشبازشان آيند و گويند: خوش آمديد، چقدر مشتاق ديدار شما بوديم. اولياء خدا نيز چنين پاسخ مى‌دهند».

حضرت على (ع) پرسيد: يا رسول اللَّه اينان چه كسانند؟ حضرت رسول (ص) فرمود

«يا على اينان شيعيان مخلص تو هستند كه محبت تو در دلهاى آنهاست و تو امامشان هستى. خداى تعالى كه مى‌فرمايد:/ ١٠٦ «يَوْمَ نَحْشُرُ الْمُتَّقِينَ إِلَى الرَّحْمنِ‌