تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٥٩ - كران چگونه توانند شنيد؟

چيزها با آن متناقض‌اند و همه اينها روحيه احساس مسئوليت را در زندگى مى‌كشند.

كران چگونه توانند شنيد؟

[٤٢] قُلْ مَنْ يَكْلَؤُكُمْ بِاللَّيْلِ وَ النَّهارِ مِنَ الرَّحْمنِ‌ بگو كيست آن كه شما را شب و روز از قهر خداى رحمان حفظ مى‌كند؟»/ ٣١٩ تدبير زندگى به دست خداست هم چنان كه تقدير زندگى هم به دست اوست. پس چه كسى است كه ما را در شب و روز از خطرها حفظ مى‌كند، غير از خداى تعالى؟

اوست كه ما را به نعمتهاى خود از بلايش و به رحمت خود از خشمش حفظ مى‌كند. زيرا ذات احديت رحمان و رحيم است ولى ما قدر اين نعمت شگرف را نمى‌دانيم و كفرانش مى‌كنيم و از ياد او روى مى‌گردانيم.

بَلْ هُمْ عَنْ ذِكْرِ رَبِّهِمْ مُعْرِضُونَ‌ با اين همه از ياد كردن پروردگارشان اعراض مى‌كنند.» خداست كه آنها را مى‌پرورد، اوست كه نعمتهاى خود را در حق آنان به كمال مى‌رساند و بركات خود بر آنان نازل مى‌كند. با اين همه مردم را مى‌بينيم كه كفران مى‌ورزند و رسولان او را مسخره مى‌كنند.

از آنجا كه عذاب خدا را در اين دنيا مانعى نيست (مگر آن كه خدا خود بخواهد) و هيچ يك از خدايان دروغين را توان جلوگيرى از آن نيست، پس بايد به اين حقيقت اعتراف كنيم كه بتان هيچ نيستند نه سودى مى‌رسانند و نه زيانى و نه قدرتى به دفع عذاب دارند.

[٤٣] أَمْ لَهُمْ آلِهَةٌ تَمْنَعُهُمْ مِنْ دُونِنا يا آن كه خدايانى دارند كه به جاى ما آنان را از حوادث نگه مى‌دارند.» هرگز حتى به قدر يك ساعت نعمتهاى خدا از ما منقطع نمى‌شود. پس چرا كفر مى‌ورزيم؟ اگر پدرت به تو پول ندهد و نگذارد كه تو در خانه بخوابى و تو را به چيزى نگيرد، تو به دنبال دوستى مى‌گردى كه ضروريات زندگى‌ات را برايت‌