/ ٣١٤ فيزيك هسته‌اى با زنجيره‌اى از آزمونهاى عملى اين نكته را به اثبات رسانده است تا جايى كه ديگر هيچ گونه پيچيدگى در آن به چشم نمى‌خورد. قبلا شمارى از آيات قرآنى بدان اشاره كرده‌اند كه از آن جمله است خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ‌، كه از اين آيه بر مى‌آيد خداوند زمان را نيز بخشى از آفرينش خود معرفى كرده است، چه، مراحلى بر آن گذشته تا توانسته شكل پايانى خود را بگيرد.

انسان نيز زمان را احساس مى‌كند، زيرا عنصر اساسى آفرينش سرشت مادّى اوست. اگر نمى‌بود روحيه انسان و ارزشهاى رسالتهاى خدايى كه اين روح را متبلور مى‌سازد و ويژگيهاى والا را بدو مى‌بخشد، هر آينه آدمى در همان لحظه مى‌زيست و ديگر به آينده چشمى نداشت و ديگر افقهاى دور زندگى را نمى‌ديد.

او منتظر پاداش كوتاه مدّت اعمال خويش است و هر گاه اين پاداش مدّتى طول كشد گويد: ديگر پاداشى در كار نيست و طبيعى است كسى كه پاداش را انكار كند مسئوليت را نيز انكار خواهد كرد. براى مثال اگر حكومتى ستم پيشه گيرد و ملّت پس از بيست سال بر او بشورد مردان انقلاب نمى‌گويند: اين انقلاب به سبب آن ستم ظهور كرد و آن ستم را هم نمى‌بينند و پيوند ميان اين دو را هم درك نمى‌كنند بل در صدد يافتن دليلى بر مى‌آيند تا بگويند انقلاب از خارج آمده است، در حالى كه كه علّت حقيقى در درون و دقيقا در دل نظام/ ٣١٥ فاسد نهفته است، آنها نمى‌انديشند كه اين ستم به زودى انقلابى بالنده را دامن خواهد زد كه به زودى منتشر مى‌شود و پس از اندكى به آتشفشانى ويرانگر مبدّل خواهد شد.

قرآن كريم به ما هشدار مى‌دهد كه خواه در آينده زندگى كنيم يا نه و به آن ايمان بياوريم يا نه، پاداش آن حتما ظهور خواهد كرد يا عذاب آن شما را دربر خواهد گرفت و از آن جا كه آينده، حق است بايد بدان ايمان آوريم در حالى كه همه در فشارهاى زندگى با يكديگر همداستانيم كه در رأس همه آنها سرشت شتابنده بشرى قرار دارد.

آن كه پاداش را انكار كند و راهبرى خويش را به نفس شتاب طلب و