تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٤٥ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

٣١ [فجاجا]: فجاج جمع فج است و آن راهى است گشاده در ميان دو كوه.

٣٦ [يذكر آلهتكم‌]: يعنى مى‌گويند اين خدايان نه زيان مى‌رسانند نه سود.

/ ٣٠٢

همه چيز مى‌گويد: زندگى جدّى است نه بازيچه‌

رهنمودهايى از آيات

اين آيات به ما مى‌آموزند كه زندگى بر اساس حق و به حكمت بالغه و براى هدفى محدود بنا شده است. اگر انسان نگاهى به اطراف خود كند كافى است كه به اين اصل قانع شود كه هر چيزى را هدفى است و هيچ مخلوقى از آن مستثنى نيست، و نيز هر چيزى از روى اندازه و حساب به وجود آمده است. كوه‌هاى بلند و استوار داراى هدفى است هم چنان كه سقف آسمان را هدفى است. با اندكى امعان نظر در مى‌يابيم كه خورشيد و ماه هر يك به راهى معين و حساب شده در حركت‌اند تا در سير منظم خود به هدف خود برسند.

انسان نيز بايد كه آن فلكى را كه در آن سير مى‌كند بيابد و از آن منحرف نشود. و بشر به اين معنى دست نيابد مگر وقتى كه به فطرت خود باز گردد و به آنچه گرد او را فرا گرفته بينديشد تا ببيند كه در وراى اين مخلوقات تقدير و تدبير دقيق است. اين انديشه ما را به حق، حقى كه بايد محور اعمال و رفتار ما باشد مى‌كشاند